VN Detective en thrillergids 2016

Vorig jaar had ik nog zo mijn bedenkingen bij de beoordelingen en de motiveringen, zie mijn stuk hierover. Ik vond het niet altijd even sterk en soms gewoon niet goed te begrijpen. En toch was ik weer benieuwd naar de editie van 2016.
Ik kan uiteraard alleen maar hun oordelen leggen naast de mijne over de boeken die ik zelf heb gelezen en beoordeeld. Op alfabetische volgorde:

  • Björk, Samuel – Ik reis alleen. 4 sterren, had ik ook gegeven
  • Child, Lee – Daag me uit. Beide 4 sterren. Ook eens met de motivering “Childs grote kracht is dat hij elke keer weer een sterke intrige bedenkt”.
  • Cross, Mason – Het jachtseizoen. VN 4 sterren, ik 3. “Jack Reacher heeft er een broer(tje) bij.” Dat is nou precies de reden dat ik niet verder kwam dan drie, Te weinig origineel, teveel elementen leken zo uit de boeken van Lee Child geplukt.
  • Ellory, R.J. – Een circus van schimmen. Beide 4 sterren met een motivering die ik kan volgen.
  • Fabbri, Robert – Verloren zoon van Rome. VN 2, ik 4.
    VN: “hij verliest zich vals vanouds in een wijdlopig verhaal waarin een duizelingwekkende hoeveelheid personages over elkaar heen buitelt.”
    Had ik niet zoveel moeite mee, het stoorde mij niet, maar dat kan een kwestie van smaak zijn.
  • Flennok, Robin E. – Finale afrekening. Beide 2 sterren.
    VN: “Heeft na zijn zwakke debuut weinig bijgeleerd. De Nederlandse Ludlum wordt hij zo nooit”.
    En zo is het maar net.
  • Lippman, Laura – Als ik weg ben. VN 3, ik 2.
    VN: “Plottechnisch gezien niet haar sterkste thriller”. Klopt.
    “Het zijn de haarfijn geschilderde portretten van de personages et cetera, die ervoor zorgen dat deze Lippman een blijvende indruk maakt”.
    Nee, sorry, de personages zijn flinterdun en er is er niet één personage dat mij is bijgebleven.
  • Thor, Brad – Machtsvirus, beide 1 ster.
    VN: “De personages hebben geen humor, de diepgang van een theeblaadje en het karakter van een diepgevroren garnaal”.
    Volmondige instemming!

Natuurlijk is het een beperkte vergelijking, slechts acht boeken. Maar de overeenkomsten zijn groot, qua waardering en motivering. Dat er verschillen zijn is normaal, maar ze zijn verwaarloosbaar. Het geeft mij het gevoel dat ik nu weer beter kan vertrouwen op de D&T gids, in ieder geval meer dan vorige editie.

Dat stemt mij hoopvol, hoe dan ook is de gids toonaangevend. Maar er is een grote maar: er zijn zoveel goede waarderingen dat de keuzes weer verrekte lastig zullen zijn.

Geef een reactie