Ik reis alleen – Samuel Bjork

Ik reis alleen Boek omslag Ik reis alleen
Holger Munch en Mia Kruger
Samuel Björk
Thriller
Luitingh Sijthoff
23 februari 2015
Paperback
400
Renée Vink

 

Op het Noorse platteland wordt een zesjarig meisje gevonden, met een springtouw opgeknoopt aan een boom. Ze draagt vreemde poppenkleren en er hangt een vliegtuiglabel om haar nek met de tekst IK REIS ALLEEN.
Na een intern onderzoek werd inspecteur Holger Munchs speciale onderzoeksteam opgeheven en werd hij overgeplaatst naar een regionaal politiebureau. Maar als het land wordt geteisterd door een sluwe moordenaar, wordt het team weer tot leven gewekt. Munchs prioriteit is om zijn beste onderzoeker, de extreem getalenteerde maar depressieve Mia Krüger, uit haar zelfgekozen isolement te halen. Dat is echter nog niet zo makkelijk...


Hype is wat overdreven

Samuel Björk is het pseudoniem van Frode Sander Oien, toneelschrijver en singer-songwriter. Met Ik reis alleen heeft hij zich in een klap een plaats weten te verwerven in de top van de Noorse misdaadauteurs.

Hoofdpersonen in Ik reis alleen zijn de inspecteurs Holger Münch en Mia Kruger. Münch is een dwarse en eigengereide en aan nicotine verslaafde inspecteur. Van zijn privéleven wordt niet veel duidelijk, dat blijft vooral beperkt tot de liefde voor zijn kleinkind. Dat is anders bij Kruger. De dood van haar drugsverslaafde tweelingzus en het rumoer dat ontstond na de wraak die zij heeft kunnen nemen op degene die zij daarvoor verantwoordelijk houdt, heeft haar in een isolement doen belanden. Op een eenzaam eiland telt zij de dagen af tot haar geplande zelfdoding.

Zover komt het niet. Er is een moord gepleegd op een zesjarig meisje. Holger Munch wordt met de zaak belast en krijgt carte blanche en mag naar eigen inzicht een superteam formeren. Al snel trekt hij de conclusie dat de moord verband zou kunnen hebben met een zaak waarmee hij en Kruger eerder te maken hebben gehad. Hij weet haar schuilplaats te achterhalen en de weerstand van Kruger om toch weer aan het leven deel te nemen te overwinnen. Zij voegt zich bij het team dat inmiddels vorm heeft gekregen.

Kort daarop worden er meer meisjes vermoord aangetroffen. De conclusie dat het een seriemoordenaar betreft ligt voor de hand. De druk om de zaken op te lossen wordt enorm groot. Deze wordt alleen maar groter als de moordenaar het lijkt te hebben voorzien op Münch. Na diepgaand onderzoek en inventief speurwerk, waarbij de computervaardigheden van de nieuwbakken politieman Gabriel Mork een cruciale rol spelen, lukt het om de zaak op te lossen.

Samuel Bjork heeft een sterk debuut geschreven, dat zeker. Hij heeft een soepele schrijfstijl en weet na een aarzelend begin de aandacht van de lezer goed vast te houden. Het verhaal kent een logische opbouw met een behoorlijk spannende ontknoping. Voor een debuut mag dit met gerust hart een sterke prestatie worden genoemd.

Toch lijkt de hype wel wat overdreven. Voor de ervaren thrillerlezer zal het stramien van het verhaal niet verrassend kunnen zijn. De plot kent aardige wendingen, maar er zijn ook wendingen die je mijlenver van tevoren kunt zien aankomen en die nauwelijks verrassend zijn als het inderdaad zo uitpakt.

Daarnaast is er een overdaad aan karakters, teveel van het goede. Sommigen worden er met de haren bijgesleept om het verhaal wat extra te kruiden, maar omdat hun bijdrage incidenteel blijft en aan de plot niets toevoegt had dat er ook met gemak uit gelaten kunnen worden. Denk bijvoorbeeld aan de journalisten die een onmenselijke keuze moeten maken maar die daarna geen enkele rol meer spelen.

Ik reis alleen bevat ook wat matig uitgewerkte verhaallijnen. Zo wordt, behalve de financiële band, nauwelijks duidelijk wat de relatie is tussen belangrijke plaatsen van handeling als het verzorgingstehuis en de sektarische leefgemeenschap van een zelfbenoemde Jezusfiguur.
Het motief van de dader wordt wel duidelijk gemaakt, maar dat geldt nauwelijks voor de verklaring waarom de dader al dat bloedvergieten nodig heeft om het doel te bereiken.

Kortom: sterk debuut, dat zeker, maar bij kritische beschouwing zijn er teveel kanttekeningen te maken om de hype te rechtvaardigen. Ik reis alleen krijgt een heel krappe vier sterren, maar met de kanttekening dat het naar boven is afgerond omdat het een debuut is.

Share

Geef een reactie