Daag me uit – Lee Child

Daag me uit Boek omslag Daag me uit
Jack Reacher
Lee Child
Thriller
Luitingh Sijthoff
8 september 2015
Paperback
384
Jan Pott

 

Jack Reacher hoeft nergens heen en heeft alle tijd van de wereld. Dus een afgelegen stationnetje met de merkwaardige naam Mother's Rest lijkt hem een prima plaats om een zinloze tussenstop te maken.
Hij verwacht een paar stoffige, verlaten huizen te vinden, of een eenzame grafzerk. In plaats daarvan treft hij een vrouw aan die wacht op een vermiste privédetective. Plus een raadselachtig briefje over tweehonderd doden en een stadje vol zwijgende, wantrouwige mensen.
Weglopen zou makkelijk zijn. Maar dat is tegen Jack Reachers principes.


De meester laat nog eens zien hoe het moet

Daag me uit is het 20e deel in de reeks rond Jack Reacher. Na een paar mindere boeken vond Lee Child de tijd blijkbaar rijp voor een sterk jubileumnummer.

Het stramien is bekend en wordt ook hier toegepast. Jack Reacher komt in Daag me uit terecht in een kleine gemeenschap waar een kleine groep bewoners met activiteiten bezig zijn die het daglicht niet kunnen verdragen. Hij komt daar bij toeval mee in aanraking, hoewel toeval: hij lijkt de problemen als een magneet naar zich toe te trekken. En zoals altijd gaat hij de uitdaging niet uit de weg. Bijgestaan door een per boek verschillende vrouwelijke partner, aantrekkelijk en intelligent, gaat hij de strijd aan met de criminelen.

Zo oppervlakkig bezien lijkt er niet veel aan. Een thriller volgens geijkte patronen met een hoofdpersoon die op zich interessant genoeg is om een serie te dragen, maar waarin weinig ontwikkeling zit. En toch zijn de boeken van Lee Child welhaast onweerstaanbaar. Hoe komt dat?

In tegenstelling tot veel andere schrijvers van actiethrillers is het tempo van de boeken van Lee Child heel gevarieerd. Het is soms traag, dat wel, maar net op het moment dat dat wat gaat tegenstaan weet hij de spanning op te voeren met de bijbehorende tempoversnellingen. Het is niet een constante race waar je als lezer soms helemaal tureluurs van wordt.

In elk boek zit wel iets leerzaams. In Daag me uit gaat de auteur, in virtuele zin letterlijk, de diepte in door af te dalen in de duistere krochten van het internet, “the deep web”. De techniek wordt stapsgewijs uitgelegd. Lee Child maakt ook duidelijk wat een duistere wereld dat is, vol van criminele activiteiten en allerlei afschuwelijke dingen die je maar beter niet kunt weten. De misdaad in Daag me uit vind vooral plaats via die uithoek van internet.
Daarnaast leer je in dit boek van alles over anhedonie, over mensen die niet in staat zijn ergens van te genieten.

Lee Child is ijzersterk in het neerzetten van een broeierige sfeer in de vaak besloten gemeenschappen waar Jack Reacher in verzeild raakt. Maar ook zijn landschapsbeschrijvingen zijn prachtig. In Daag me uit neemt hij een ruime pagina de tijd om een zonsopkomst te beschrijven en de effecten daarvan op het landschap; en dat ook nog in dienst van het verhaal.

Die maken de verhalen er een stuk leuker op. Voorbeeld:
“Ik snap niet hoe jij zoveel koffie kunt drinken,’ zei Chang.
“Zwaartekracht,’ zei Reacher. ‘Als je een kop een beetje kantelt, komt de koffie er zomaar uit. Dan moet je het wel opdrinken.”
Een totaal ander antwoord dat je zou verwachten en dat gebeurt meerdere malen.
In een ander hoofdstuk wordt de lezer getrakteerd op de idioten met wie een onderzoeksjournalist te maken krijgt: mensen die in buitenaardse wezens geloven, complotdenkers, noem maar op. Een lange rij van idiote voorbeelden die op de lachspieren werkt.

Dit soort aspecten maakt dat de Jack Reacher reeks van Lee Child ver uitsteekt boven het gemiddelde. In die reeks is Daag me uit een van de betere boeken. Alsof de auteur zich uitgedaagd voelt door zijn troonpretendenten en copycats en hen met dit boek op niet mis te verstane wijze duidelijk wil maken dat ze hun zaag maar bij zich moeten houden en voorlopig niet in de buurt moeten komen van zijn stoelpoten.

Website van de auteur, volg de link

Share

Geef een reactie