Pakjesavond – J.A. dèr Mouw

Dan denk ik aan ’t konijntje, dat ik zag
als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
van dure speelgoedwinkel. O! dat was
zo’n prachtig beestje, grijs en wit; het lag

gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
en als ‘k van school kwam, bleef ik iedre dag
staan kijken, bang, dat ’t weg zou zijn. En, ach!
eens wás het weg; en toen begreep ik pas,

dat ik toch heimlijk steeds was blijven hopen,
dat ik ’t zou krijgen. Thuis heb ‘k niet gepraat
over ’t konijntje, maar ‘k wou niet meer lopen,

omdat ‘k dan huilde, aan die kant van de straat.
Nu zou ‘k me zo’n konijntje kunnen kopen,
maar ‘k word zelf grijs. Want alles komt te laat.

1 gedachte over “Pakjesavond – J.A. dèr Mouw”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit:
Spring naar toolbar