Herstart

De tijd vliegt. Een cliché en dat is niet voor niets. Het klopt en dat gevoel wordt alleen maar sterker naarmate je ouder wordt. Waarom dat zo werkt kun je lezen in het informatieve Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt. En zo zag ik dat het alweer bijna drie maanden geleden is dat ik iets plaatste op deze website. Dat had zo zijn redenen: drukke periode, van alles gebeurd (gelukkig overwegend positief), werk dat tijd opslokt en nog zo wat dingen. Het vaarwater is weer wat rustiger en dus pak ik de draad weer op. Vandaag zal ik de boekgerelateerde zaken van de afgelopen tijd op een rijtje zetten, morgen een overzicht van wat ik in januari heb gelezen en vanaf dan een frisse start.

Storygraph in plaats van Goodreads

Zoals je uit de link hierboven kunt opmaken heb ik Goodreads (want eigendom van Amazon) verlaten, in die zin dat ik er niets meeer plaats, en ingeruild voor het onafhankelijke Storygraph. Dit bevalt mij goed. Het is overzichtelijker, het beeld is rustiger en de statistieken zijn fijn. Nadeel is dat het daar vrij stil is, minder sociale activiteit maar daar kan ik mee leven. Op Goodreads deed ik daar ook niet veel mee. Het omzetten van de leesgeschiedenis ging vrij vlot door de goed werkende importfunctie.

Aanbevelingen

In de tussenliggende periode van drie maanden heb ik nog best veel gelezen. Daar zaten geen echte tegenvallers bij, wel een paar positieve uitschieters:

• Meridiaan van bloed – Cormac McCarthy. Ik denk dat dit de enige was die ik nog niet had gelezen van hem en het is een van de betere van zijn toch al imposante oeuvre. Gewelddadig, zeker, maar als je daar doorheen leest dan is het een prachtig werk met filosofische trekjes dat ook het romantische beeld van het wilde westen uit de 19e eeuw aan diggelen slaat.
• Frankenstein – Mary Shelley. Eindelijk gelezen. Interessant om te lezen in deze tijden waarin maakbaarheid (zoals klooien aan je lichaam) weer een thema is en hoe dramatisch dat kan uitpakken. Dit boek heeft mijn beeld van dit verhaal omver gekegeld. Ik heb altijd de oude film met daarin Boris Karloff als het angstaanjagende, hersenloze en gewelddadige monster voor ogen gehad, maar nu niet meer. Het echte monster is de dokter die de gevolgen, het resultaat van zijn probeersel, niet kon aanvaarden. Wat doorgaat voor het monster is dat aanvankelijk alleen in fysieke zin, en dat na een kort leven waarin hij vooral goed wil doen maar telkens wordt afgewezen, transformeert in een wraakmachine die het heeft voorzien op zijn maker en diens naasten. Het boek is veel genuanceerder en diepgaander dan de film en de structuur is verrassend goed.
• Stad der dieven – David Benioff. Ik ging af op de reputatie maar ik had geen idee wat ik ervan kon verwachten. Het blijkt een van die boeken die als je het hebt gelezen niet meer kunt vergeten: een avontuurlijke schelmenroman over twee jongemannen die in Leningrad tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn opgepakt. Ze krijgen een kans om hun doodvonnis te ontlopen. Zij krijgen een idiote en een gezien de omstandigheden praktisch onuitvoerbare opdracht, maar ze hebben geen keus. Wat maken zij een dramatische en vaak ook grappige avonturen mee tijdens hun missie en wat een onvergetelijke hoofdpersonen! Schitterend en het herlezen waard!
• Een gelaten leven – Vita Sackville-West. Zij was vriendin en parttime geliefde van Virginia Woolf (en vele anderen) en zij was de inspiratiebron voor het prachtige Orlando van Woolf (echt de moeite waard!). Dit boek gaat over een oude vrouw die een welgestelde weduwe wordt en zeer tegen de zin van haar kinderen haar eigen gang gaat nu zij het alleen voor het zeggen heeft. Het is prachtig hoe zij de verhoudingen tussen moeder en kinderen neerzet met veel oog voor details. Ook weer een boek dat het herlezen waard is.
• Aartsvijand – Gregg Hurwitz. De laatste tijd lees ik weer vaker thrillers ter afwisseling van klassiekers, non-fictie en andere “moeilijke” boeken. Gregg Hurwitz is in dat genre een van de buitencategorie. Een fascinerende hoofdpersoon, uiteraard iemand die alles kan en voor niets terugdeinst, maar het is vooral het contrast met zijn kleinburgerlijke woonomgeving en de verhouding tot de mensen uit zijn kringetje die het verteerbaar maken. Het is mooi om te zien hoe de hoofdpersoon een persoonlijke ontwikkeling doormaakt en langzaam maar zeker transformeert van robot in een mens met gevoelens.

Writers Unlimited

Dat heb ik afgelopen weekend bezocht en dat gecombineerd met uitstapjes naar onder andere het Huis van het boek (voorheen Meermanno), was weer leuk, en een bezoek aan Scheveningen met een heerlijk rustig strand in deze tijd van het jaar. Het thema van dit jaar was Let’s get physical. Twee avonden met gesprekken, interviews en nog veel meer. Niet alles was even boeiend, gelukkig veel wel. Wel jammer dat de focus vooral op kwaaltjes, ziekten en andere narigheid lag. De organisatie had er ook voor kunnen kiezen om ook de positieve kanten aan bod te laten komen, zoals wat je allemaal kunt met een lichaam, neem bijvoorbeeld topsporters, (ballet)dansers en wat dies meer zij. Wat mij betreft een gemiste kans en het zou het wat gevarieerder hebben gemaakt.

Wat mij het meest is bijgebleven was dat uur waarin Nederlands(talig)e auteurs vertelden over hun lichamelijke sores. Achtereenvolgens waren dat Lize Spit, Lieke Marsman, Rob van Essen, Mariken Heitman, Thomas Heerma van Voss en Nadia de Vries. Zij hadden een tekst gemaakt die daarover ging en lazen dat voor. De een kwam wat beter uit de verf dan de ander, maar de gemene deler was wel dat het veelal steengoede, soms aangrijpende, teksten waren die het talent van hen benadrukten. Het geheel werd op fraaie wijze aa elkaar gepraat door Jet Steinz.

Je kunt natuurlijk niet weggaan zonder een boek en dit keer was dat Ik ben fan van de jonge Sheena Patel (gesigneerd!). Ik weet niet goed wat ik ervan kan verwachten maar hoe dan ook was het gesprek waaraan zij deelnam heel boeiend.

Dit was het voor nu, tot binnenkort.