Deen overtreft zichzelf in slotdeel van sterke reeks
Het slotstuk van de vijfdelige reeks Waddenthrillers van Mathijs Deen heet De visser. Het is de adembenemende apotheose van een gemiddeld genomen ijzersterke serie. Alleen over het voorlaatste deel was ik wat minder enthousiast, met name over de wat geforceerde plot. De revanche is meesterlijk. Het thrillerelement is hierin minder prominent, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de ontrafeling van het mysterie dat hoofdpersoon Liewe Cupido al zijn hele leven parten speelt.
Moeizame speurtocht
Liewe Cupido keert terug naar Texel na de dood van zijn moeder om de nasleep af te handelen en de nalatenschap af te wikkelen. In het ouderlijk huis ontdekt hij de logboeken die licht werpen op de mysterieuze verdwijning van zijn vader, Jan Cupido, in 1984. Wat volgde was een nachtmerrie: Jan, schipper van de Texelse kotter TX13, zou ’s nachts overboord zijn geslagen. Maar klopt dat wel? Liewe duikt in het verleden, waar geheimen, leugens en een web van bedrog hem confronteren met de harde realiteit van het vissersleven – en zijn eigen familiegeschiedenis.
In de tweede verhaallijn van De visser zit hem de spanning. Een criminele familie ontvangt een horloge dat is achtergebleven in diezelfde kotter en dat is gevonden bij de ontmanteling. Het horloge is van een man geweest die, zo blijkt later, een kopstuk was in de drugshandel in die jaren 80 waarin soms gebruik werd gemaakt van kotters. Ook deze nabestaanden willen graag weten wat er destijds is gebeurd. Hun speurtocht voert ze eveneens naar Texel.
Deze twee verhaallijnen komen perfect samen. Het hindert Cupido in zijn persoonlijke speurtocht, tegelijk helpt het hem ook bij het vinden van de antwoorden.
Vertrouwde formule, maar beter dan ooit
Deen heeft vastgehouden aan zijn inmiddels vertrouwde manier van opbouwen van een verhaal. Korte dynamische hoofdstukken en wisselende perspectieven zorgen voor een onvoorspelbaar ritme. Samen met het kalm aan opbouwen van spanning en een plot vol verrassende wendingen resulteert dat in een bijna niet weg te leggen boek.
Daarin verwerkt hij universele thema’s als het omgaan met verlies, rouwverwerking en de naweeën van een in de jeugd opgelopen trauma. Zoals inmiddels een soort van handelsmerk is geworden, is ook de sfeertekening van het leven op de Wadden weer ijzersterk. Dat geldt ook voor de gesloten wereld van de vissers met als kenmerkende uitspraak “Wat op zee gebeurt, blijft op zee”. Dat zorgt voor deuren die nauwelijks zijn te openen.
Het lijkt wel alsof Deen het beste voor het laatst heeft bewaard. Heel wat elementen uit voorgaande delen keren terug. Je zou zelfs kunnen denken dat het De visser eerder in zijn hoofd zat en dat de voorgaande delen allemaal ten dienste van dit verhaal zijn geschreven.
De visser is zelfstandig te lezen, maar ik raad dat ten zeerste af. De voorgaande delen zijn stuk voor stuk de moeite waard en veel elementen en personages die daarin een rol speelden komen hierin terug. Het geeft nog meer diepgang aan een boek dat van zichzelf al bijzonder goed is.
Waddenthrillers
Literaire thriller
Alfabet
2026
Paperback
348
Ontdek meer van JKleest
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.