Als ik weg ben – Laura Lippman

Als ik weg ben Boek omslag Als ik weg ben
Laura Lippman
Thriller
Boekerij
24 september 2015
Paperback
362
Mariette van Gelder

 

Als Bambi Gottschalk in 1959 de interessante Felix Brewer ontmoet, windt hij haar om zijn vinger met allerlei extravagante beloften. Ze trouwen en dankzij zijn lucratieve handeltjes komen Bambi en hun drie dochters niets tekort. Tot de vader van het gezin in 1979 spoorloos verdwijnt. Bambi heeft geen idee waar hij – of zijn geld – is, maar ze vermoedt dat zijn minnares Julie het wel weet. Tien jaar later wordt Julies lichaam echter gevonden.Na zesentwintig jaar wordt de moordzaak heropend. Een web van geheimen en leugens dat drie decennia omspant wordt ontrafeld. Alles wijst erop dat Felix de verbindende factor is. En Bambi en haar kinderen hebben geen idee wat er met hem is gebeurd.


Leuteraire thriler

Thrillers kunnen in verschillende genres worden ingedeeld maar misdaad en spanning zijn kenmerkend voor alle categorieën. De literaire thriller is een variant die beoogt meer te zijn dan alleen een klassieke whodunit. Er zijn ook thrillers waarin de spanning (vrijwel) geheel ontbreekt, de misdaad alleen maar een kapstok is voor een verhaal dat vooral bestaat uit overbodige uitweidingen en veel gepraat over irrelevante bijzaken, noem het de leuteraire thriller.

“Als ik weg ben – Laura Lippman” verder lezen

Elegie – Willem Thies

Hij had hobby’s, eigenaardigheden, fascinaties.
Zo zachtzinnig was hij, fijngevoelig, hij had pianovingers.
Als hij zijn handen balde, waren zijn vuisten klein.

De onbemande auto heeft hem ingehaald.

Het kwam onverwacht, al is het altíjd te vroeg.
Niemand gaat te laat. We zullen ons aan herinneringen
moeten vergrijpen, zoals je masturbeert bij de gedachte
aan de nachten met die ex.

Opgelucht gelach bij een levendig vertelde anekdote.

We ontbloten onze rouw, vergelijken wie de grootste.

Ik zing een treurig lied, een lied dat geen troost biedt,
maar ik ben de meeste woorden vergeten.
Ik zing het refrein twee keer om dat goed te maken.

Laat nu de lijster zwijgen,
Laat de linden stokken in hun knoppen

Tuin van Epicurus – Ida Gerhardt

Wij kozen soberheid tot bondgenoot.
De geest beheerst als willig instrument
het lichaam, tot die fiere dienst gewend;
gevoed met zuiver water, zuiver brood.
Wij kozen soberheid tot bondgenoot.
Besloten schikt zich in der uren kring
naar strikte trant tot rust en ordening
wat ons het denken, vrijuit zwervend bood.
Wij kozen soberheid tot bondgenoot.
Wij arbeiden in zwijgen en geduld;
de dag is als een honingkorf gevuld
en vriendschap is iin onze tuin genood.
Wij kozen soberheid tot bondgenoot,-
en uur na uur draagt ons zijn gave aan,
wij rijpen als de vruchten, als het graan
in ’t goede leven tot de goede dood.

Gesprek met een steen – Wisława Szymborska

Ik klop op de deur van een steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik wil bij jou naar binnen gaan,
overal bij je rondkijken, met jou mijn longen vullen.’

‘Ga weg,’ zegt de steen.
Ik ben hermetisch gesloten.
Zelfs aan stukken geslagen
zullen we hermetisch gesloten blijven.
Zelfs fijngewreven tot zand
zullen we niemand binnenlaten.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik kom uit louter nieuwsgierigheid
die alleen het leven kan bevredigen.
Ik heb me voorgenomen door je paleis te wandelen
en daarna nog blad en waterdruppel te bezoeken.
Ik heb voor die dingen niet veel tijd.
Mijn sterfelijkheid hoort je te ontroeren.’

‘Ik ben van steen,’ zegt de steen,
‘en moet noodzakelijkerwijs mijn ernst bewaren.
Ga hier weg.
Ik heb geen lachspieren.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik heb gehoord datje binnen grote lege zalen hebt,
onbezichtigd en vruchteloos mooi,
verlaten en zonder echo van enige voetstap.
Geef toe datje daar zelf niet veel van weet.’

‘Ja, grote en lege zalen,’ zegt de steen,
er is alleen geen plaats.
Mooi, wellicht, maar dat gaat de smaak van
jouw gebrekkige zintuigen te boven.
Je kunt me leren kennen, maar ervaren nooit.
Mijn hele oppervlak keer ik jou toe,
mijn hele binnenste wend ik van je af.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik zoek in jou geen toevlucht voor altijd.
Ik ben niet ongelukkig.
Ik heb zelf ook een huis.
Mijn wereld is een terugkeer waard.
Ik kom en ga met lege handen.
En als bewijs dat ik hier werkelijk was,
kan ik slechts beschikken over woorden die niemand zal geloven.’

‘Je komt er niet in,’ zegt de steen.
‘Je mist het zintuig van de deelname.
En er is niets wat dat vervangen kan.
Zelfs een tot alziendheid aangescherpte blik
baat je niets zonder het zintuig van de deelname.
Je komt er niet in, hebt er nauwelijks een idee van,
bezit nauwelijks zijn kiem, de verbeelding.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik kan niet tweeduizend eeuwen wachten
voor ik in jouw huis mag komen.’

‘Als je mij niet gelooft,’ zegt de steen,
‘vraag dan het blad, je zult hetzelfde horen.
Vraag het de waterdruppel, zijn antwoord luidt net zo.
Vraag het tenslotte een haar op je eigen hoofd.
Een lach zwelt in me aan, een reusachtige lach,
maar ik weet niet hoe ik hem moet lachen.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.’

‘Ik heb geen deur,’ zegt de steen.

Het jachtseizoen – Mason Cross

Het jachtseizoen Boek omslag Het jachtseizoen
Carter Blake
Mason Cross
Thriller
Luitingh Sijthoff
22 oktober 2015
Paperback
382
Frank Lefevere

 

Als Caleb Wardell, de beruchte 'Chicago Sniper', vlak voor zijn executie uit een gevangenentransport ontsnapt, doet de FBI een beroep op Carter Blake.

Blake moet, samen met Elaine Banner, een ambitieuze FBI-agente die haar leven als alleenstaande moeder probeert te combineren met haar carrière, Wardell opsporen als die moordend door Amerika trekt. Maar terwijl Blake en Banner wanhopig proberen deze maniak een stap voor te zijn, ontdekken ze een wespennest van leugens en corruptie. Blake zal het moeten opnemen tegen de FBI als hij Wardell wil stoppen, en om een dodelijke samenzwering te ontmaskeren.


Vrij goed, maar weinig origineel debuut

Carter Blake is niet zijn echte naam. Hij is een zogenaamde lone wolf die als specialiteit heeft om mensen te vinden, ook diegenen die niet willen worden gevonden. Hij weet alles van wapens en kan er goed mee overweg. Ook zonder wapens weet hij van wanten. Hij heeft een verleden in het leger en vult zijn leven met incidentele opdrachten.
Contacten heeft hij volop, in en buiten de overheid, maar vaste relaties zijn niets voor hem. Liefhebbers van het genre zullen al gauw denken dat Het jachtseizoen een nieuwe thriller is van Lee Child over Jack Reacher, maar dan incognito. “Het jachtseizoen – Mason Cross” verder lezen