Een lastige recensie

Het overkomt mij niet zo vaak dat ik een boek heb gelezen en dat ik twee dagen later nog steeds niet weet wat ik ervan vind. Ik wil er wel een recensie over schrijven maar weet nog niet welke kant het op moet. Delen vind ik erg goed, andere delen weer heel matig. Er zit een zekere structuur in het boek, een rode draad, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Ik heb dat een tijdje geleden ook eens gehad, met Sneeuwwitje van Donald Barthelme. Ook een boek waar ik tussen uitersten heen en weer werd geslingerd, maar dat mij, gek genoeg, nu nog steeds intrigeert.

Ik heb zomaar het vermoeden dat het met Droomnummernegen van David Mitchell dezelfde kant uit zal gaan. Maar één ding weet ik alvast wel: als dit exemplarisch is voor zijn andere, hooggeprezen boeken zal ik hem wel een interessante schrijver vinden, maar een favoriet zal hij niet worden.
Heb Wolkenatlas ook van hem liggen, ben ik, ondanks de huidige tegenstrijdige gevoelens over deze auteur, toch wel erg benieuwd naar.

Informatie of spoiler?

Ik recenseer nogal wat boeken. De ene keer geheel uit vrije wil, de andere keer iets minder omdat ik een boek heb ontvangen in ruil voor een recensie. In alle gevallen kun je in een situatie terecht komen dat je tegen de grenzen aanloopt van waar het informatieve overgaat in spoilen. Voorzichtigheid is geboden, want als het om boeken gaat is niets vervelender dan dat iemand te veel van de inhoud weggeeft. Vind ik ook vervelend.

“Informatie of spoiler?” verder lezen