Informatie of spoiler?

Ik recenseer nogal wat boeken. De ene keer geheel uit vrije wil, de andere keer iets minder omdat ik een boek heb ontvangen in ruil voor een recensie. In alle gevallen kun je in een situatie terecht komen dat je tegen de grenzen aanloopt van waar het informatieve overgaat in spoilen. Voorzichtigheid is geboden, want als het om boeken gaat is niets vervelender dan dat iemand te veel van de inhoud weggeeft. Vind ik ook vervelend.

Maar goed, er zijn situaties waarin je over die grens heen wilt. Zo’n geval heb ik nu aan de hand. Ik word geacht een recensie te schrijven over een boek dat heel goed scoort, vele keren  vijf en soms vier sterren. Tot nu toe de laagste waardering en tenzij iemand mij voor is ben ik de eerste die lager zal uitkomen. Drie sterren, misschien wel twee, weet ik nog niet.
En dat is niet om dwars te liggen of wegens een chagrijnige bui.

Teleurstelling, dat dan wel, omdat voorgaande delen uit die reeks mij zeer goed bevielen en ik hooggespannen verwachtingen had. (Ik ben bekend met het begrip verwachtingsmanagement, daar ligt het niet aan).

Dan komt het dilemma. Want ik kan die lagere waardering onderbouwen, ben daar (hopelijk) objectief en rationeel in, maar hoe krijg ik die onderbouwing over het voetlicht gebracht zonder te veel van de inhoud weg te geven maar ook zonder in algemeenheden te blijven steken?
Van taalfouten en stijlbloempjes kun je voorbeelden geven, geen probleem. Irrelevante verhaallijnen kunnen benoemd worden. Over de stijl valt ook wel wat te zeggen.
Maar bij inhoudelijke zaken, onderwerpen die (in)direct met de plot te maken hebben is dat een stuk lastiger.

In een eerder geval zat er een onduidelijkheid in een boek. Het was mij opgevallen, maar heb het niet benoemd omdat het cruciaal was voor de interpretatie van de plot. Een lezeres heeft mij via mijn website benaderd en achter de schermen konden wij in alle vrijheid een discussie aangaan, waar later nog een derde persoon aan heeft deelgenomen. Erg boeiend om het zo te doen en op deze manier heeft niemand er verder last van.
NB1: uiteindelijk bleek het om een simpele fout te gaan die in de volgende druk eenvoudig kan worden gecorrigeerd.

Bij het boek waar het nu over gaat zijn het zaken als inconsequenties, een te veel aan ongeloofwaardige voorvallen, een overdaad aan toevalligheden. Hoe ik dat kan benoemen zonder de grens van informatie en spoiler te overschrijden? Ik weet het in dit geval nog niet, maar het antwoord volgt dit weekend. Dan maak ik de recensie.

NB 2: ik vind het vooral bij thrillers lastig omdat de plot dan veelal het boek draagt.
NB 3: ik ben er eigenlijk wel benieuwd naar of andere recensenten ook tegen deze dilemma’s aanlopen en hoe zij daarmee omgaan.
NB 4: wil je inhoudelijk discussiëren over een recensie (of een artikel) zonder publiek, reageer dan in die trant. Ik zie het mailadres en kan je desgewenst benaderen. Voel je vrij!

 

Share

6 gedachten over “Informatie of spoiler?”

  1. Omdat je alles meervoud schrijft (“inconsequenties, een te veel aan ongeloofwaardige voorvallen, een overdaad aan toevalligheden”), kan je toch rustig van elk een voorbeeld geven? Vooral als het voorbeelden zijn die al als zodanig opvielen tijdens het lezen?

    Het zou mij niet storen. Maar ik wijk wel vaker af, ook in waardering 😉

    1. Dat zou ik wel kunnen doen, ware het niet dat ik wel erg op mijn bewoordingen moet letten om niet te veel van het verhaal prijs te geven, dat luistert bij een thriller vaak nauwer dan bij een roman.
      Ik denk dat ik vandaag de recensie maak en de opmerkingen in een apart document opsla. Ik kan je dat wel mailen om te laten zien waar ik vind dat ik tegen de grenzen van spoilen aanloop.
      En dat jij afwijkt in waardering herken ik en waardeer ik. Denk dan aan Het achtste leven waaraan jij drie sterren toekende, net als ik, in afwijking van veel anderen die vier of vijf sterren gaven.

      1. Stuur maar op, ik laat wel weten wat ik ervan vind. Ik dacht overigens zelf aan boeken zoals Het smelt en De pelgrim bij de afwijkende waardering :). Bovendien ben ik iemand die rustig eerst opzoekt ‘wie het gedaan heeft’ alvorens een whodunnit te lezen, omdat ik ‘hoe het verhaal verteld wordt’ vele malen interessanter vind dan ‘wie het gedaan heeft’. Verhalen die niet goed verteld worden, blijven in die situatie niet overeind… integendeel.

        1. Heb ik gedaan inmiddels. Over De pelgrim was ik evenmin te spreken, mijn recensie staat op de site. Het smelt: naar aanleiding van jouw opmerkingen over het gebruik van dit boek als slaapmiddel heb ik het nog steeds uitgesteld. Of ik het ooit nog ga lezen, ik weet het niet.
          Ik wil de dader liever niet weten, maar vind ook wel dat ook een thriller staat of valt met de kwaliteit van de vertelling.

Geef een reactie