Palliatief – Steven van der Heyden

Ze verzitten de tijd, duwen handen diep
in hun zakken, een houding die slecht past

Figuranten op zoek naar de eerste tekens
van een verdriet dat hongerig op hen wacht

Ze zakken traag door hun glimlach
schuilen in ongeloof en koude kleuren

De geur van rubber en metaal houdt hen bijeen
dringt zacht hun vlees binnen

Herinneringen maken de kamer bewoonbaar
geven gewicht aan de jaren

Wat als ze zich van dag vergissen?

Share

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: