Is dit een mens – Primo Levi

 
Gij die veilig leeft
In uw beschutte huizen,
Gij die ‘s avonds thuiskomt
Bij warme spijs en dierbare gezichten:
Bedenkt of dit een man is
Die werkt in de modder
Die geen vrede kent
Die vecht om een stuk brood
Die sterft om een ja of een nee.
Bedenkt of dit een vrouw is
Zonder haar en zonder naam
Zonder herinnering aan wat was
Met lege ogen en koude schoot
Als een kikvors in de winter.
Bedenkt dat dit geweest is:
Ik beveel u deze woorden.
Grift ze in uw hart.
Waar ge gaat waar ge staat
Bij het opstaan bij het slapen gaan:
Zegt ze voort aan uw kinderen.
Of uw huis begeve u,
Ziekte verlamme u,
Uw nageslacht wende zich van u.

Socialistenmars – A.S. de Levita

Op socialisten, sluit de rijen,
het rode vaandel volgen wij.
Het geldt de arbeid te bevrijden,
verlossing uit de slavernij!
Op socialisten, sluit de rijen,
het rode vaandel volgen wij.
Het geldt de arbeid te bevrijden,
verlossing uit de slavernij!
All’ aards geluk, all’ zonnepracht,
all’ geesteslicht, all’ wetensmacht,
zij aan het zwoegend volk gegeven!

Lees verderSocialistenmars – A.S. de Levita

Aan een boom in het Vondelpark – Vasalis

Er is een boom geveld met lange groene lokken.
Hij zuchtte ruisend als een kind
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind.
Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.

O, als een jonge man, als Hector aan de zegewagen,
met slepend haar en met de geur van jeugd
stromende uit zijn schone wonden,
het jonge hoofd nog ongeschonden,
De trotse romp nog onverslagen.

De Geschiedenis van den Duimzuiger – Heinrich Hoffmann

Laatst zei zijn’ moeder tot Reinier,
‘Ik moet eens uit, en gij blijft hier;
Wees nu gehoorzaam, stil en zoet,
Totdat ik straks u wêer ontmoet,
Maar steek vooral uw’ duim niet wêer
In uwen mond, gelijk weleer.
Dan komt de klêerenmaker hier,
En knipt u met zijn schaar, Reinier!
Tot uwe welverdiende straf,
Van elke hand het duimpjen af.’

Lees verderDe Geschiedenis van den Duimzuiger – Heinrich Hoffmann

De moeder de vrouw – Martinus Nijhoff

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren. Een minuut of tien
dat ik daar lag, in ’t gras, mijn thee gedronken
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd-
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Lees verderDe moeder de vrouw – Martinus Nijhoff

Spring naar toolbar