Spring naar toolbar

Hay van den Munckhof

  • Jan schreef een nieuw bericht, In de verte – Hernan Diaz 2 weken geleden

     
    Eindeloze zoektocht
     De grond is schraal, middelen zijn er nauwelijks en het gezin waarin de hoofdpersoon Håkan opgroeit is nauwelijks in staat om te overleven. Het leven op het Zweedse platteland in het mi […]

    0
  • De bomen dorren in het laat seizoen,
    En wachten roerloos den nabijen winter…
    Wat is dat alles stil, doodstil… ik vind er
    Mijn eigen leven in, dat heen gaat spoên.

    Ach, ‘k had zo graag heel, héél veel wi […]

    0
  • Ik kom terug naar huis.
    Ik loop traag de trappen op
    en adem in…Ik wil opnieuw
    het dunne wolkje ruiken
    van de soep, bereid voor mij.
    Ik wil aanbellen en horen
    hoe jij naar de deur gelopen komt,
    zien hoe die […]

    0
  • De liefde zou een jongen zijn
    Misschien een nachtegaal
    Het is waar alles hier om draait
    Of klinkt dat theatraal
    En toen ik het de buurman vroeg
    Die het wel leek te weten
    Toen keek zijn vrouw me nijdig aan
    Als door […]

    0
  • Blijf nog even, moeder, een dag nog minstens, een etmaal of een jaar
    of tien, maar blijf nog even.

    Je mag je benen slepen, op gezwollen voeten lopen, met je hartklep
    en je wandelrek, je mag je aardse huis […]

    0
  • De zeepoes woont bij Katseveer.
    Men ziet haar uiterst zelden.
    Een enkle keer, bij stralend weer,
    zwemt zij een beetje op en neer,
    daar in de Oosterschelde

    De zeepoes heeft een vissestaart,
    een vissestaart en […]

    0
  •  
    Roman van uitersten
    Weer zo’n auteur van wie ik de naam al jaren ken maar van wie ik nog niet eerder een boek gelezen had. Sebastian Barry, een Ierse schrijver die al meerdere prijzen heeft gewonnen en van wi […]

    0
  • Aan de Nederlandse lidwoorden
    die ik niet altijd juist gebruik,
    merk ik dat ik geen geboren spreker ben

    Ik schaam mij daar niet voor,
    want zoals de geliefde na de eerste kus
    van wie zich met haar wil […]

    0
  • Vanmorgen sloeg de poes ineens aan ’t zingen.
    ’k Zat aan ’t ontbijt en staarde radeloos in de thee.
    0! ’t Was een treurig lied vol jeugdherinneringen:
    van een geliefde en een wandeling aan zee.

    Plots viel de hond […]

    0
  • Ben ik na jaren nog het kind gebleven
    dat zich, door lentes toverlicht verblind,
    liet vangen door de speelse voorjaarswind
    als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?

    Ben ik nog steeds het argeloze kind
    dat […]

    0
  • Op elke honderd mensen

    zijn er tweeënvijftig
    die alles beter weten,

    onzeker van elke stap –
    bijna de hele rest,

    bereid om te helpen,
    als het niet te lang duurt
    – wel negenenveertig,

    de goedheid zelve,
    omdat […]

    0
  • Het is altijd ergens, maar wie het bij toeval ontdekt
    in een naamloze straat, stuit meestal op een
    dichte deur waarachter stilte heerst

    Of lijkt te heersen. De meesten lopen door
    terug naar het vertrouwde […]

    0
  •  

    Over kunst en leegte

    Vanessa Oostijen zette in 2016 een gedurfde stap. Ze zegde haar baan op om te gaan schrijven en tekenen. Ze heeft een kinderboek geïllustreerd en tekent voor Volkskrant Magazine. Een p […]

    0
  • Een verzoenen is het niet, nee. Misschien
    een accepteren, een erkennen dat ik weet
    dat ook de zachtste mond twee hoeken heeft
    maar wegen doet het niets. Ik leg piepschuim
    in de schaal, kam met een zilveren […]

    0
  •  

    Interessant cynisch thema maar matig uitgewerkt

    Van Juli Zeh heb ik eerder Vrije val gelezen en daar was ik behoorlijk van onder de indruk. Stiekem hoop je dan dat een volgend boek hetzelfde niveau weet te […]

    0
  • Hij kwam uit Frankrijk omdat zonderling
    peinzend God’s doeleinden hem verontrustten,
    reizende met zichzelven: Hölderlin
    zeggend tegen de bloemen die hij kuste.

    Sedert was hij alleen. In zijn verrukking
    schuwt hi […]

    0
  •  

    Meeslepende reconstructie

    Toen Roxane van Iperen in 2012 in ’t Hooge Nest ging wonen, een oude villa in Naarden, kon ze niet bevroeden wat zich met name in de oorlogsjaren in en om het huis had afgespeeld. He […]

    0
  • Jan schreef een nieuw bericht, Wat bleef – Ingmar Heytze 4 weken geleden

    Een voor een gingen de dingen op vakantie.
    Auto’s groeiden vast aan het asfalt,
    winkelcentra raakten leeg.

    De dagen van de week losten op.
    We leefden verder in maanden
    die vervaagden tot seizoenen.

    De tuin g […]

    0
  • Voor het eerst een merel
    horen zingen.
    Het eerste witte viooltje
    gevonden.
    De kastanjes in bloei.

    Het eerste speenkruidbloempje
    gezien.
    De eerste zwaluw waargenomen.
    Voor het eerst gegeten zonder
    lamp.

    Bloeiend […]

    0
  • Ik zag de mensen in de straten,
    hun armoe en hun grauw gezicht, –
    toen streek er over de gelaten
    een luisteren, een vleug van licht.

    Want boven in de klokkentoren
    na ’t donker-bronzen urenslaan
    ving, over heel d […]

    0
  • Meer laden
Share
%d bloggers liken dit: