Jan

  • Graag, maar ik moet er nog wel aan zien te komen.

  • Laat het fictie blijven!

    Hoewel Het jaar van de vloed van Margaret Atwood prima zelfstandig gelezen kan worden is het een gemis als je niet eerst Oryx en Crake hebt gelezen. De overeenkomsten tussen deze twee […]

  • Ik wilde zielsgraag lezen, maar helaas
    kon ik de letters niet tot woorden smeden.
    ‘k Vroeg hulp aan ouders en familieleden,
    maar bleef steeds steken in de o’s en a’s.

    Gelukkig kreeg ik van Sint Nicolaas
    een […]

  • Dat is best veel. Zit er nog iets bij wat ik niet heb gelezen en wat ik echt moet doen volgens jou?

  • Ik heb gisteren Het jaar van de vloed gelezen en begrijp nu veel beter de (niet zo grimmige) toon van Atwood in Oryx en Crake. Het past helemaal bij de flierefluiter Jimmy die in dat eerste boek de verteller is en van wie je een veel completere indruk krijgt in deel twee. Sterk gedaan! Overigens vind ik Het jaar van de vloed wel sterk, fraai…[Lees meer]

  • OK. Het boek van Schippers zegt mij niet veel, maar zal er eens naar kijken, net als naar Specht en zoon. Dit zijn de namen wil ik toch wel lezen, hoewel ik niet goed weet wat ik van Tommy Wieringa moet vinden (als auteur); van anderen heb ik wel positieve reacties gezien.
    Ben benieuwd naar de meningen over Wees onzichtbaar en Rob van Essen’s…[Lees meer]

  • Die wil ik zeker nog lezen, mede door de reacties van enkele “bekenden.” Verder hoop ik ooit nog toe te komen aan La Superba, Dit zijn de namen, Tirza, Een schitterend gebrek en Gewassen vlees. Van de anderen weet ik het niet.

  • Het zal de meeste lezers niet zijn ontgaan dat Rob van Essen met De goede zoon de Libris Literatuurprijs 2019 heeft gewonnen.

    Qua nieuwswaarde mosterd na de maaltijd, maar goed. Hierbij een overzicht van alle […]

    • Die wil ik zeker nog lezen, mede door de reacties van enkele “bekenden.” Verder hoop ik ooit nog toe te komen aan La Superba, Dit zijn de namen, Tirza, Een schitterend gebrek en Gewassen vlees. Van de anderen weet ik het niet.

    • OK. Het boek van Schippers zegt mij niet veel, maar zal er eens naar kijken, net als naar Specht en zoon. Dit zijn de namen wil ik toch wel lezen, hoewel ik niet goed weet wat ik van Tommy Wieringa moet vinden (als auteur); van anderen heb ik wel positieve reacties gezien.
      Ben benieuwd naar de meningen over Wees onzichtbaar en Rob van Essen’s boek wil ik zeker lezen.
      De Nacht van de Literatuur in Amersfoort kende ik niet, zal het eens in de gaten houden.

    • Dat is best veel. Zit er nog iets bij wat ik niet heb gelezen en wat ik echt moet doen volgens jou?

  • Dit doen we nou eens lekker rustig aan.
    We krijgen van verliefdheid echt geen pijn.
    Er kan dan ook heel rustig aan gedaan.
    Dus niet te hard van stapel, poppedijn.

    Maak je geen zorgen over de termijn.
    We zullen […]

  • Vlotte Victoriaanse detective

    Robbert Jan Swiers heeft in zijn schrijversloopbaan een breed en gevarieerd oeuvre opgebouwd. Naast het schrijven van kinderboeken en romans is hij ook actief in andere kunstvormen […]

  • Enthousiast gebrachte geschiedenisles

    Bart van Loo heeft een aantal jaren geleden besloten om van optreden als verteller zijn beroep te maken. Een burn-out heeft hem ertoe aangezet het leven als leraar achter […]

  • Daarnevens bromt het woelig bal. Hier, in de gangen,
    hier zingt en brast men woest. Een weiflend gaslicht daalt
    met spookrig weemlen op der drinkers paarse wangen
    en speelt in ’t gulden nat dat in de bekers k […]

  • Ik interpreteer het als bedoeld voor een jong kind dat er goed aan doet nog even kind te blijven omdat de wereld van volwassenen niet zo aanlokkelijk is.

  • Als knaap was Karel bij de welpen.
    In ’t honk zei de akela: ‘Kleine krullenkop!’
    Hij ruimde altijd al zijn rommel op
    en thuis ging hij dan ook nog moeder helpen.

    Zo groeit men op tot een rechtschapen man
    en […]

  • Zeker. Die twee laatste woorden: Nooit bevrijd. Ik dacht dat gisteravond ook toen ik mensen zag die herinneringen ophaalden, bijvoorbeeld in die indrukwekkende reportage over Gemmeker, de kampcommandant van Westerbork.

  • -1-

    Gelijnd tegen een stalmuur: een vrouw
    en tien kinderen. Een pistool wijst aan:
    die alle sind ihre, die zwei sind Juden.
    S. negen, J. twaalf. Uit hun spel gehaald,

    door de loop van de geschiedenis […]

    • Zeker. Die twee laatste woorden: Nooit bevrijd. Ik dacht dat gisteravond ook toen ik mensen zag die herinneringen ophaalden, bijvoorbeeld in die indrukwekkende reportage over Gemmeker, de kampcommandant van Westerbork.

  • Ik had deze nog niet eerder gelezen, maar wat mooi! Ik houd sowieso van haar gedichten, zo raak.

  • Na elke oorlog
    moet iemand opruimen.
    Min of meer netjes wordt het tenslotte niet vanzelf.

    Iemand moet het puin
    aan de kant schuiven
    zodat de vrachtwagens met lijken
    over de weg kunnen rijden.

    Iemand moet […]

  • Zo zwak als het politieonderzoek

    De boeken van Peter Robinson met DCI Alan Banks in de hoofdrol hebben een aantal dingen met elkaar gemeen. Ze hebben een rustig tempo, er is uitgebreid aandacht voor het […]

  • Zeker komen er heel wat voorbij. Dat zij niet moraliseert vind ik wel sterk, alleen komt het soms een beetje te lief over terwijl het enorm pijnlijk en schrijnend is. Ben reuze benieuwd naar de rest van de serie. Ik heb onder Alias Grace van haar gelezen en vond dat zeer goed. Ik wil nog veel meer van haar lezen, ik hou wel van haar stijl.

  • Meer laden
Share
Spring naar toolbar