Jan

  •  

    Briljant met oninteressante passages

    In de toelichting staat vermeld dat het idee voor Doctor Faustus al terug te vinden was op een krabbeltje dat dateert uit het begin van de 20e eeuw. Het zou nog ruim vier […]

  • Er zat een wollen kindje in de trem
    Met wollen voetjes op de bank te spelen.
    Hij had een prentenboek met drie kamelen.
    Kamelen in de sneeuw. Het was van hem.

    Grijze gedachten hingen om ons heen,
    van al die mensen […]

  • Jan reageerde op het bericht, Terugblik op 2019 1 maand geleden

    Bedankt voor je reactie, graag gedaan. Prachtig inderdaad, deze zin, maar ook de rest van het boek.

  • Ook de stoel kan niet meer
    blijven zitten.
    Zo woelen woorden
    zich los van de zinnen, vlammen
    op in mij, binden mij
    vleugels aan, zingen van de wereld
    in dit boek.

    Mijn lezen vreet de kamer
    leeg. Nu duurt nu […]

  • Jan schreef een nieuw bericht, Terugblik op 2019 1 maand geleden

    Minder gelezen dan anders, wel een mooi jaar

    Hoewel het jaar nog niet helemaal voorbij is kan ik nu, 26 december 2019, wel alvast de balans opmaken.

    Ik heb circa 72 boeken gelezen. Dat is minder dan in […]

    • Jan antwoordde 1 maand geleden

      Bedankt voor je reactie, graag gedaan. Prachtig inderdaad, deze zin, maar ook de rest van het boek.

  • ’t Is Kersemis! ’t Is Kersemis!
    De klokken beng’len blij!
    Zo menig kerstboom in ons land
    die vreugde brengt en binnenbrand,
    ’t Is Kersemis! Joechei!

    ’t Is Kersemis! ’t Is Kersemis!
    De klokken bing’len bl […]

  • Jan schreef een nieuw bericht, Maaltijd – Rutger Kopland 1 maand geleden

    Het was Kerstmis, we zaten aan tafel en we wilden
    een aangename, liefst literaire conversatie

    daarom zei ik: vrienden, we weten dat de materie
    op ons bord en in ons glas kan vervluchtigen
    in ons lichaam tot pure […]

  •  

    De ontdekking  van de moeder

    Raadsels, raadsels. Christophe Boltanski heeft met De voyeur een boek geschreven waar je maar moeilijk vat op krijgt. In hoeverre is het fictie dan wel autobiografisch? Wat m […]

  • Jan schreef een nieuw bericht, Decor – Chawwa Wijnberg* 1 maand geleden

    Zou het een ballet zijn
    al die mensen
    die hun kopje tillen
    al die benen die marcheren
    al die tenen, hielen, kuiten
    en de slenteraars
    het contra punt

    het ballet van afscheid nemen
    zwaaien handen overal
    kussende […]

  • Ik heb nooit naar iets anders getracht dan dit:
    het zacht maken van stenen
    het vuur maken uit water
    het regen maken uit dorst

    ondertussen beet de kou mij
    was de zon een dag vol wespen
    was het brood zout of […]

  • Je ging, gezeten in een emmer, naar een
    Zekere streek op reis, waar enkel grote,
    Pokdalige dokters en goede heelkruiden waren.
    Dat was een reis, die je nooit heeft verdroten.

    Je was immers een emmer vol ziekte. […]

  • Wie in ’t café naar binnen kijkt,
    ziet door het raam gezelligheid.
    Vergis je niet het is maar schijn:
    neem dat maar aan van Dorrestijn.

    We verzuipen onze ellende
    en vergooien ons geluk
    en we slaan zo […]

  • nu de arena opdroogt
    nu een koufront over de tribunes klettert
    nu schoothondjes gonzen

    en wraakzuchtig loenzen naar
    de laatste mens
    een volwassen exemplaar
    zij pronkt
    haar melkklieren waar generaties in zijn […]

  • Dit gaat over het verlies van een jeugdvriend. Mensen die een lang leven hebben gehad en dan overlijden kan hij verdragen. Overlijden van een jong iemand is voor hem ondraaglijk.

  • Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen,
    Want waar mijn ogen langs de wanden dwalen
    Schemert uw lach daarheen. Ontelbre malen
    Hoor ik in ’t klokgetik uw voeten treên.

    En langzaam nadert gij, zo ver, zo […]

  • Het zijn gewoon de oren, begrijpt u wel
    die kraakbenen schelpjes bedekt met vel
    horen alsmaar geluiden die op onheil duiden.

    En die niet echt zijn of iets anders blijken.
    Heel normaal eigenlijk als iedereen je zo […]

  • Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
    en wankelde mijn armen in en zag mij aan
    ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
    in een vermoeid gezicht – zij bleef de ganse nacht

    en stamelde mij toe d […]

  •  

    Indringende, aangrijpende verhalen

    Het is een titel die wel enige verklaring kan gebruiken. Het was één van de maatregelen van het zeer wantrouwende en repressieve DDR-regime om mensen onder controle te ho […]

  • O gij die ik had omgebracht.
    Ik bond den wind om uwen hals
    in verre sterrenacht, ik brak
    uw dansen af tot op den grond,
    uw lachen vond
    den dood in mijnen lach.

    De huizen werden blokken nacht.
    De hemel was een […]

  • Zoveel soorten van verdriet,
    ik noem ze niet.
    Maar één, het afstand doen en scheiden.
    En niet het snijden doet zo’n pijn,
    maar het afgesneden zijn.

    Nog is het mooi, ’t geraamte van een blad,
    vlinderlicht ruste […]

  • Meer laden
Share
Spring naar toolbar