Watt – Samuel Beckett

Watt Boek omslag Watt
Samuel Beckett
Roman
IJzer
1963 (oorspronkelijk 1953)
Hardcover
250
Onno Kosters


Watt vertelt het verhaal van Watt: een verwarde, in zichzelf gekeerde man die na een korte treinreis als huisknecht in dienst treedt bij de mysterieuze meneer Knott. Na aanvankelijk voor het reilen en zeilen op de begane grond verantwoordelijk te zijn, promoveert hij later naar de eerste verdieping. Na een tijd verlaat Watt weer het huis van meneer Knott. Hij neemt opnieuw de trein - maar nu is zijn bestemming het gekkenhuis, waar zjjn verhaal wordt opgetekend door een zekere Sam.
Samuel Beckett schreef met Watt een grappig en ontroerend werk, een roman en filosofische overpeinzing in , waarin tot in het absurde doorgevoerde logica gepaard gaat met bizarre monologen en dialogen, en ongerijmde gedachtenexercities.


Geniale gekte

Samuel Beckett. Vooral bekend van het toneelstuk Wachten op Godot. Hij heeft veel toneelstukken geschreven en ook een aantal romans. In 1969 won hij de Nobelprijs voor literatuur. Watt verscheen in 1953. Aan het begin van de tweede wereldoorlog woonde hij in Parijs. Hij schreef dit werk toen hij ondergedoken zat in een afgelegen gebied in Frankrijk waar hij relatief ongestoord kon (over)leven.

Meer lezenWatt – Samuel Beckett

Boek versus beeld #2 No country for old men

Het boek is beter dan de film. Met zo’n opmerking is het altijd gemakkelijk scoren. Maar klopt het ook of is het een staaltje interessant doen zonder onderbouwing. Ik waag een poging om tot een gemotiveerder oordeel te komen aan de hand van mijn eigen ervaringen.
Een en ander is uitsluitend mijn mening!

Er zijn vier punten te verdelen: ex aequo, een kleine overwinning of een afgetekende zege.
No country for old men (Geen land voor oude mannen) neem ik als tweede onder de loep.

Het boek
Voor degenen die mij al langer volgen zal het geen verrassing zijn. Cormac McCarthy is één van mijn favoriete schrijvers. Ik heb vrijwel al zijn boeken gelezen en er zit naar mijn mening niet één slechte of zwakke bij.
No country for old men (Geen land voor oude mannen) gaat over:

Meer lezenBoek versus beeld #2 No country for old men

De kleine Johannes

Het was weer donderdag. Een lange schooldag met Nederlandse literatuur als laatste les in het examenjaar. Leraar was van het type tweedjasje, corduroy broek en spekzolen. Hij gaf ons veel vrijheid maar door zijn manier van lesgeven liep het tijdens de lessen nooit uit de hand. Weleens wat gemor en stemverheffing maar verder heerste er meestal een prima sfeer.

Meer lezenDe kleine Johannes

Spring naar toolbar