Te denken dat in ’t eind myn staat* eens zal verkeeren,
En dat ik eindelyk eens zal gelukkig zyn,
Te hoopen dat in ’t eind een heldre zonneschyn,
De nacht van myn verdriet eens uit myn ziel zal weeren.
Boeken zijn onsterfelijke zonen, die hun verwekker uitdagen
Te denken dat in ’t eind myn staat* eens zal verkeeren,
En dat ik eindelyk eens zal gelukkig zyn,
Te hoopen dat in ’t eind een heldre zonneschyn,
De nacht van myn verdriet eens uit myn ziel zal weeren.
