Inscriptie – Wilfred Smit

En de distel was regent,
de doorn raadsheer, dat eigen jaar.
toen hebben we de koning een korf voorgebonden
en we hebben hem naar Peth gereden.
en de hagel was groot onderweg,
o mijn verweesd o mijn verweend veld.
toen hebben we de koning teruggereden van Peth
en we hebben hem de korf afgebonden.
Peth wil zeggen ‘hem zijn de ogen geopend’.
maar hoe kon hij, met een korf voor?

Over Wilfred Smit

0

Sweet bahnhof – Wilfred Smit

Drijft men dan steeds verder
uit elkaar? het afscheid schuift
een opdringrige oom tussen ons in.
sluit de ogen af – ja dit is vlucht:
een handvol kaarten laten vallen
omdat men in onze vingers knipt –
wurg alle lichten; rasse schreden
maakt mijn vertrek, reusachtig,
als op stelten wadend door de mist.
adieu adieu sweet bahnhof –
een convooi melaatsen wacht
in alle stilte de nalaatste trein.

Over Wilfred Smit

0

Dame met hoed – Wilfred Smit

Zij is allang niet meer alleen
onder die hoed –
ieder man plotseling weduwnaar
op het San Marco.
zulk duifgrijs staat haar goed
als alle lange
superieure wezens, zie maar –
’t wiekt af en aan
van schaduwige hand naar hals
felrose stippen,
onaangedaan de mond,
aars van een duif heur lippen.

Over Wilfred Smit

0

Wilfred Smit

Wilbinus Hendrik Coenraad Smit (Soerabaja (Java), 24 juni 1933 – Rotterdam, 13 augustus 1972), beter bekend als Wilfred Smit, was een Nederlands dichter.

Wilfred Smit bracht zijn jeugd grotendeels door op Nederlands-Indië. In 1948 verhuisde hij met zijn ouders naar Nederland om daar de rest van zijn leven te blijven. Hij studeerde vanaf 1953 Slavische taal- en letterkunde in Leiden. In 1959 bracht Smit zijn eerste bundel gedichten uit, te weten Een harp op wielen. Zonder een doctoraalexamen te hebben afgelegd, werd hij in 1969 door de UvA aangesteld als docent in de geschiedenis van de Russische letterkunde. In 1972 stierf Smit op negenendertigjarige leeftijd aan een hersentumor. Elf jaar na zijn overlijden verscheen een uitgave met verzameld werk. In deze bundel werd het door Smit in 1956 geschreven “Sweet Bahnhof” opgenomen. Dit gedicht werd in 1984 door de Nederlandse popband The Nits gebruikt voor hun lied “Adieu Sweet Bahnhof”. Zover bekend is Smit de eerste Nederlandse vertaler van werk van de Russische dichter Innokenti Annenski.

Meer over Wilfred Smit:
Wikipedia
DBNL

0