Poëzie – A. Marja

Poëzie is een ziekte, een
woekering op de oester
die men leven noemt: iets
dat slijmerig vegeteert
tussen harde en scherpe schelpen
die wrokkend het stromende weren –

Poëzie is een parel dus,
glad en glanzend maar net
niet weerspiegelend wat
er aan vlezigs en vliezigs verging
eer die kernige korrel
zich vormde –

Poëzie die ik pleeg, spiegel toch
maar de haat die ik zwijgend u toedraag;
zelfs al vist men voor later uw glans
en draagt die ver buiten
de schalen waartussen ik u
voelde worden, toch was ik dat leven
dat altijd het meeslepend stromende
buiten zich wist en zich wondde,
dat vlezig en vliezig verging

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: