Bloedwetten: Verlossing – Sophia Drenth

Verlossing Boek omslag Verlossing
Bloedwetten
Sophia Drenth
Fantasy
April 2017
Paperback
395


Neerlanders hebben hun angst verloren voor de bloeddrinkende Ath'vacii. Burgers gebruiken nu zelf gretig het pulver dat wordt vervaardigd uit Ath'vacii-bloed en bewonderen de machtige stem van een monsterlijke operazanger die eeuwen geleden onsterfelijk werd gemaakt.

Roan Storm is recent door de Ath'vacii tot het eeuwige leven veroordeeld. Hij verliest zijn grote liefde Maïa aan een sterfelijke mens. Samen met zijn staaljagers staat hij machteloos als zijn Bloedwet wordt misbruikt door zijn aartsrivaal.
Wanneer bloedhongerige mensen Ath'vacii beginnen aan te vallen en Maïa's leven in gevaar komt, valt Storm dieper dan zijn resterende vrienden ooit hadden kunnen vrezen.
Bloedwetten: Verlossing is een roman over liefde, loyaliteit en het omarmen van je duistere kant.


Eigenzinnige variant op vampierverhalen
Bij boeken die in eigen beheer worden uitgegeven is er een serieuze kans dat er van alles aan mankeert. Onzorgvuldig of foutief taalgebruik, verkeerde interpunctie, plotlijnen die niet of matig worden uitgewerkt en te platte karakters zijn voorbeelden waaruit het gemis van een degelijke redactie blijkt. Dat het ook anders kan zijn en het eindresultaat een meer dan acceptabel boek oplevert bewijst Sophia Drenth in Bloedwetten 2: Verlossing.

“Bloedwetten: Verlossing – Sophia Drenth” verder lezen

Op een nacht had ik heel lange witte wimpers en haar – Hester Knibbe

Op een nacht had ik heel lange witte wimpers en haar
dat van engelen gejat leek en alle muren werden
deuren zodra ik dat wilde, het dak een luik
waardoor ik kon vluchten. Met gemak

“Op een nacht had ik heel lange witte wimpers en haar – Hester Knibbe” verder lezen

Over onderlinge vervreemding en verlatenheid – Henriette Roland Holst

Soms zitten menschen met een glad gezicht
bij tweeën of bij drieën: hun gedragen
is flauwtjes, en de harten die ze dragen
in ’t bekennen van hun oogen, zijn dicht.
En de vlammen van hun stem die bij vlagen
uitbreke’ en make’ ondere donkers licht
en de gebaren die, – als kand’laars schragen
brandende kaarsen, dragen ’t stemme-licht –

“Over onderlinge vervreemding en verlatenheid – Henriette Roland Holst” verder lezen