Het restaurant aan het einde van het heelal – Douglas Adams

Het restaurant aan het einde van het heelal Boek omslag Het restaurant aan het einde van het heelal
Hitchhikers guide
Douglas Adams
Science fiction
Boekerij
7 oktober 2001
Paperback
205
Lia Belt

 

Het Transgalactisch Liftershandboek (Engels: The Hitchhiker`s Guide to the Galaxy) is een komisch sciencefictionfranchise bedacht door Douglas Adams. Het begon als een radiohoorspel van twaalf afleveringen, voor het eerst uitgezonden in 1978 door BBC Radio, daarna door de BBC World Service. In 1981 werd er een zesdelige televisieserie gemaakt. Al snel volgden andere media, waaronder een computerspel, drie toneelbewerkingen, negen graphic novels, een speelfilm en heel veel merchandise. De boekenserie was echter het succesvolst: tussen 1979 en 1992 verschenen vijf delen van de reeks. In 2008 kreeg auteur Eoin Colfer toestemming van de weduwe van Douglas Adams om de reeks af te maken met een zesde deel dat dit jaar in het Nederlands verschijnt: En dan nog iets...


Het beste tot het laatste bewaard

Deel een van Hitchhikers guide, Het transgalactisch liftershandboek, van Douglas Adams was verrassend en leuk, van begin tot eind. Met hoge verwachtingen begonnen aan deel 2 met de bijzondere titel Het restaurant aan het einde van het heelal.

In het eerste boek is de aarde uit de weg geruimd om plaats te maken voor een intergalactische snelweg. Net voor het zover was wisten Hugo Veld en Amro Bank aan boord te komen van een ruimteschip waardoor zij aan vernietiging ontkwamen. Hun avonturen worden vervolgd in dit tweede deel met Zefod Bijsterbuil als belangrijkste reisgenoot en computer Theo aan hun zijde.

De reis brengt hen weer op allerlei vreemde plaatsen en uiteindelijk komen zij terecht in Het restaurant aan het einde van het heelal. De personen daar maken zich op voor het einde der tijden en gaan dit tamelijk opgewekt tegemoet. Maar de reisgenoten zijn nog niet klaar met hun leven. Gelukkig is er net op tijd hulp. Zij worden gered door middel van een tijdmachine die hen naar het hier en nu overbrengt. Maar ook daar blijven ze niet lang en ze komen vervolgens terecht in de aardse prehistorie. Nu zijn zij degenen die hun kennis kunnen spuien.

Het klinkt weer volkomen krankzinnig en dat is het ook. Net zo krankzinnig als zijn voorganger. Maar het is een minder boek. Het is simpelweg minder grappig, de humor doet af en toe geforceerd aan, het verhaal is ongericht en ongestructureerd. Lange tijd lees je door in de hoop iets van de glans van zijn voorganger tegen te komen, maar het geduld wordt danig op de proef gesteld. Geregeld moet je jezelf dwingen om te kiezen tussen verder lezen of stoppen.
Pas het laatste deel van het boek heeft het niveau waar je op hoopt en daarmee behoedt Douglas Adams het nog enigszins voor een negatief oordeel.

Geef een reactie