De dochter van de Toragh – Tisa Pescar

De dochter van de Toragh Boek omslag De dochter van de Toragh
Tisa Pescar
Fantasy
Luitingh Sijthoff
22 oktober 2015
Paperback
334

 

Als de geruchten steeds sterker worden dat barbaren uit het noorden de Grote Kloof willen oversteken om het vruchtbare zuiden te veroveren, slaan de twee alleenheersers, de Toraghs van de bedreigde territoria Birana en Priade, de handen ineen om de enige toegang tot hun land te verdedigen.
Ze besluiten een bondgenootschap aan te gaan, dat bekrachtigd zal worden door het huwelijk van Nura, dochter van de Toragh van Birana, met Kyton, de zoon van de Toragh van Priade. Armina, de zus van Kyton, begeleidt Nura met een escorte naar het Misteiland, waar Nura onderworpen zal worden aan een reeks rituelen om te bepalen of zij het huwelijk met Kyton waardig is.
De eerste van vele problemen dient zich aan als Nura zich sterk aangetrokken blijkt te voelen tot Armina, want op gelijklingenliefde staat in grote delen van zowel Birana als Priade nog altijd de doodstraf. Bovendien komt daarmee het bondgenootschap in gevaar.

Weinig nuance doet aardig verhaal tekort
De wereld bestaat uit twee delen: de barbaren uit het Noorden en de twee andere “rijken” Birana en Priade. Deze rijken worden geleid door Toraghs en beide rijken worden bedreigd. Om die dreiging het hoofd te kunnen bieden besluiten zij samen te werken, een verbond dat bekrachtigd moet worden door een huwelijk.

De dochter van de Toragh van Tisa Pescar draait vooral om Nura, de dochter van de Toragh van Birana, een rijk dat zwaar te lijden heeft gehad. Er lijkt een soort banvloek lijkt op het land te rusten. Deze bestaat sinds het besluit van de Toragh om  zijn vrouw te laten onthoofden wegens een verdenking van overspel met een andere vrouw, een lesbische relatie van gelijklingen.

Om de strijd tegen de barbaren te kunnen winnen is het nodig dat beide Toraghs de handen ineen slaan. Dit bekrachtigen zij door Nura uit te huwelijken aan Kyton, zoon van de Toragh van Priade. Op haar reis naar het Misteiland, waar Nura aan een aantal proeven zal worden onderworpen om te beoordelen of zij een waardig partner is, wordt Nura begeleid door Armina, zus van Kyton. De situatie loopt uit de hand als Nura en Armina zich tot elkaar aangetrokken voelen.

Armina voedt de afkeer van Kyton die Nura voelt en het huwelijk komt op het spel te staan en daarmee ook de samenwerking.

De stijl van Tisa Pescar is heel aardig, vlot leesbaar, weinig complex. Het verhaal bevat een aantal verrassende wendingen en is van begin tot eind boeiend.

Maar De dochter van de Toragh is wel erg ongenuanceerd: de gelijklingen, zoals Nura en Armina, zijn slim, intelligent, sympathiek et cetera, de “hetero’s” vooral bruut, bot, lomp, kwaadaardig en kortzichtig. De personages krijgen een stempel opgeplakt en dat is het dan ook, ontwikkeling en diepgang is er nauwelijks.

Deze ongenuanceerdheid doet het boeiende verhaal enorm tekort en maakt het voor een deel tot een feministisch / LHBT pamflet. De dochter van de Toragh is daardoor tamelijk oppervlakkig, een tikje onevenwichtig en eendimensionaal en daarmee doet Tisa Pescar zichzelf tekort. Zij heeft met dit boek aangetoond in staat te zijn een boeiend verhaal te schrijven, dat ondanks de kanttekeningen de moeite waard is.

 

Geef een reactie