Rust – Ronald M. Offerman

Hoe meer lawaai er was
Hoe minder ik wilde zeggen
Hoe harder de mensen schreeuwden
Hoe rustiger ik werd

De kranten gingen weg
De televisie minder aan
Mensen die zich vrienden noemden
Verdwenen een voor een

Ik keek uren naar een kraai
Die voor het eerst moest vliegen
Zachtjes krassend op een tak
Nog niet klaar voor de sprong

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit:
Spring naar toolbar