Rembrandt en Saskia – Anna Enquist

Hij schildert in het huwelijksjaar
zijn vrouw, hij schildert wat met haar
verloren gaat achter het zoete kinspek,
de verlegen lippen en het roze oor.

Hij schildert haarslierten en parels,
glazen oorhanger die hem een middag
neemt. Doorzichtigheid wekt razernij;
hij schildert maar wat schildert hij?

Niet hoe zij was maar wat zij dacht,
wat zij achter de ezel zag, wat zij
vertelde met die blik – toegangsbiljet
tot doffe rouw: een zelfportret.

Over Anna Enquist

1 gedachte over “Rembrandt en Saskia – Anna Enquist”

  1. Best een mooi gedicht, Jan, maar het zegt meer zien over Anna Enquist. Zij is zo’n depressief persoon. Logisch, maar toch vind ik haar best irritant op den duur.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit:
Spring naar toolbar