Aan het werk – Kees van Kooten

Ik kijk mijn zoon.
Hij slaapt, ik schrik
En zie: daar ligt mijn vader.
Ik vraag hen wie ik wezen wil
en of ik die al nader.
Zij zwijgen dat ik verder moet.

Ik kus zijn halsslagader:
Barbara, klopt zij, Barbara.
(Zijn mond geurt nog naar tandpasta)

Aan het werk dus, aan het werk!
De slagen der stomheid
zien te verslaan
Door kakelend op
mijn handen te staan.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit:
Spring naar toolbar