Oppervlakkig en obsessief
Als je de behoefte voelt om in het hoofd te kruipen van een dwangmatige stalker dan kun je uitstekend terecht bij Ik ben fan van Sheena Patel. Het is het romandebuut van de Londense schrijver, dichter en regieassistent voor film en tv. Het is genomineerd voor enkele prijzen en het won de British Book Award 2023.
Obsessieve stalker
De setting van Ik ben fan is overzichtelijk. Je hebt een ik als verteller, een naamloze “man met wie ik wil zijn” en een even naamloze “vrouw door wie ik geobsedeerd ben”. Door het hele boek heen worden deze personen als zodanig aangeduid.
De ik heeft een affaire met een getrouwde man. Zij is niet de enige met wie hij een affaire heeft. Haar voornaamste “concurrent” is een vrouw van goede komaf, een influencer met veel volgers en dan kun je het haast uittekenen: zij heeft het imago van een zeer succesvolle vrouw en koestert dat met ziel en zaligheid. Dat de ik samenwoont met haar vriend en de man getrouwd is, ach, het zijn maar bijzaken.
De ik is op die vrouw stinkend jaloers omdat de man aan haar de voorkeur geeft boven de ik. Die jaloezie uit zich in het obsessief stalken. De ik volgt haar sociale media en ververst haar scherm vrijwel onophoudelijk. Daarbij blijft het niet. Zij dringt door in het privéleven, overigens zonder dat het fysiek bedreigend wordt. Het enige doel is om de voornaamste concurrent uit de weg te ruimen.
De diepgang is lichamelijk
De hoofdstukken zijn kort, Patel vertelt het in de tegenwoordige tijd, het tempo ligt hoog. Dat sluit goed aan bij de hijgerigheid van sociale media. In die zin is het een moderne roman. Gelukkig zijn er enkele passages waarin ruimte is voor reflectie, met name over onderwerpen als de toestand van de wereld, culturele toe-eigening en het leven als een (tweede generatie) immigrant. Die passages steken er wat mij betreft bovenuit.
De hoofdlijn van Ik ben fan wordt op den duur eentonig, voorspelbaar. Veel diepgang is er niet en de personen blijven schetsmatig en wekken in ieder geval geen sympathie op.
Qua taalgebruik is het nogal ongegeneerd. Seksuele handelingen, wensen en dromen beschrijft Patel expliciet met veel “gevoel” voor (soms onsmakelijke) details.
Maar vanwaar die obsessie? Niet op intellectueel gebied. De ik beschrijft de man zo: “Hij is een leegte die met geen mogelijkheid te vullen is”. Dan blijft er maar een ding over, zo lijkt het, en dat is blijkbaar zijn enorme penis die haar baarmoeder kietelt. De ik vernedert zichzelf, smacht en hunkert. Het is allemaal nogal ontluisterend. Maar je moet wat over hebben voor een keelmassage of urenlange sessies paalzitten.
En toch. Enerzijds is het bij vlagen zeker fascinerend, anderzijds is het eerbetoon dat het ten deel is gevallen wat mij betreft schromelijk overdreven.
Roman
Cossee
2024
Paperback
268
Hannelore Daudeij
Ontdek meer van JKleest
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.