Het eiland van het tweede gezicht – Albert Vigoleis Thelen

Het eiland van het tweede gezicht Boek omslag Het eiland van het tweede gezicht
Albert Vigoleis Thelen
Roman
Home academy publishers
2004
Paperback
960
Wil Boesten

 

Albert Vigoleis Thelen beschrijft in deze roman de avonturen van Beatrice en Vigoleis op het eiland Mallorca van 1931-1936. Met barokke, onuitputtelijke fabuleerkunst vertelt Thelen op schalkse wijze en met de gewisse ondergang van zijn helden voor ogen over smokkelaars, hoeren, dubieuze emigranten en valse gentlemen. Hij beschrijft hoe Vigoleis en Beatrice in een zeer bedenkelijk huis van plezier belanden, hoe ze zich als toeristengids voordoen om aan geld te komen en hoe Vigoleis emplooi vindt als schrijfhulp van Robert (von Ranke) Graves. Het tweetal blijft niets bespaard, en als ze na bijna duizend bladzijden het eiland verlaten op de vlucht voor generaal Franco, wrijft de lezer zijn ogen uit en zou hij liefst meteen weer van voren af aan beginnen te lezen.

Deze nieuwe heruitgave op dundrukpapier is verrijkt met een nawoord van vertaler Wil Boesten, een uitgebreide inhoudsopgave en een uitvoerig register.

Indrukwekkend en inspannend
Het eiland van het tweede gezicht is een deels autobiografisch boek dat gaat over een vertaler van een Nederlandse dichter en dat zich vooral afspeelt in de periode van de opkomst van het nazisme. Plaats van handeling is vooral Mallorca.

De hoofdpersoon is Vigoleis, iemand die gekenmerkt wordt door een grote mate van passiviteit, gepaard aan een grote naïveteit, en die bij elke tegenslag, die hij gezien zijn karakter vaak over zichzelf afroept, steeds verder wegzakt in een moeras van lethargie. Zijn vrouw Beatrice is veel krachtiger en is een persoon die met veel moeite zichzelf ertoe blijft dwingen om niet mee te gaan in die passiviteit en ervoor zorgt dat zij, soms net aan, in staat zijn om te overleven.
Een thema dat, naarmate het verhaal vordert, steeds pregnanter wordt, is dat van het opkomende nazisme dat zijn tentakels uitstrekt tot het zelfs het dagelijkse leven op Mallorca beheerst.

Het eiland van het tweede gezicht heeft als ondertitel “de toegepaste herinneringen van Vigoleis”. Dit lijkt erop te wijzen dat de schrijver selectief heeft geput uit zijn herinneringen. Omdat het ruim twintig jaar heeft geduurd voordat hij aan het op schrift stellen van deze herinneringen is toegekomen, kan het niet anders dan dat deze herinneringen zijn vervormd tot datgene wat hij na dat tijdsverloop er nog van weet op te roepen en daarom niet altijd even waarheidsgetrouwe herinneringen kunnen zijn.

Het eiland van het tweede gezicht is vooral een lijvige (960 pagina’s) avonturenroman en schelmenroman over een onverbeterlijke nietsnut met wie het na veel doorstane ontberingen  uiteindelijk nog vrij goed afloopt.

Mijn mening: een indrukwekkend boek omdat het de hoofdpersoon genadeloos karakteriseert en daarnaast het tijdsgewricht goed weet op te roepen. Het is jammer dat de schrijver zich niet meer heeft weten te beperken. Hoewel er volgens de auteur al ongeveer 500 pagina’s niet zijn gepubliceerd, is het nog steeds een erg omvangrijke pil geworden.

Het zou gemakkelijk nog wel wat minder dik hebben gekund als de schrijver alle overbodige, niets aan het verhaal toevoegende, personages en op zichzelf staande gebeurtenissen zou hebben geschrapt. Hierdoor en mede door de wijdlopige vertelstijl is het door een forse inspanning om het tot het einde vol te houden.
Hoe goed het ook is, door dit gebrek aan selectiviteit, verdient het geen volle 5 sterren.

Wikipedia over Albert Vigoleis Thelen
Aanbeveling door Maarten ’t Hart op youtube. Hij is lyrisch.

Geef een reactie