Indrukken van Zen en de kunst van het motoronderhoud

Zen en de kunst van het motoronderhoud Boek omslag Zen en de kunst van het motoronderhoud
Robert M. Pirsig
Roman
Contact
1977
Paperback
367
Ronald Jonkers

In Zen & de kunst van het motoronderhoud verhaalt Robert M. Pirsig over de motorfietstocht die de hoofdfiguur en zijn elf jaar oude zoon Chris een zomermaand lang van Minnesota naar Californi? maken. Het is het spannende en wanhopige relaas van een vader en een zoon die bevangen worden door een steeds ingrijpender krankzinnigheid. Zen & de kunst van het motoronderhoud is een van de belangrijkste en invloedrijkste boeken van de afgelopen halve eeuw. Het is een persoonlijke en filosofische zoektocht naar de fundamentele vragen van het bestaan, en een lucide bespiegeling over hoe wij beter zouden kunnen leven.

'Het is in feite een filosofische verhandeling opgelost in een roman, en die roman is waarschijnlijk de aanleiding dat het boek steeds meer wordt verkocht. Dat succes is verdiend: alleen al om die roman is het een onvergetelijk boek.' Vrij Nederland

'Zoals het er nu naar uitziet, is het niet minder dan een, naar vorm en inhoud gemeten, meesterwerk.' De Volkskrant


Hard werken wordt soms goed beloond

Eerder deze week heb ik iets geschreven over verwachtingsmanagement. Dat ging onder andere over Zen en de kunst van het motoronderhoud van Robert M. Pirsig. Ik had nauwelijks een idee waar ik aan zou beginnen. De titel vond ik wel grappig, naar aanleiding van het overlijden van de auteur moest het er maar eens van komen.
Hier de eerste bevindingen.

De achterflap maakt niet veel wijzer: “Een moderne versie van de Erlkönig-sage”, een verslag van een motorfietstocht van een maand, achtervolgd door het spook, Phaedrus, van zijn vroegere zelf: een briljant zoekende geest, die onder de last van de jacht op zijn idealen krankzinnig werd.  

Daar kun je nog steeds alle kanten mee op. Het begint vrij luchtig, een eerste dag op de motor, tijdens het rijden oog voor de natuur en af en toe mag je in het hoofd van de verteller kijken.
Langzaam maar zeker verandert dat. Het oppervlakkige gaat eraf, de diepgang neemt per hoofdstuk toe. Het mondt uit in een bijzonder fascinerende filosofische zoektocht.

Zen is zo’n boek dat je haat of lief hebt. De waarderingen op Hebban lopen enorm uiteen van 12 maal één ster tot 23 maal vijf sterren. Drie sterren komt nauwelijks voor.
Als je een beetje rondneust op internet kom je ook vaak tegen dat mensen er wel aan zijn begonnen maar dat velen voortijdig afhaken. Het is begrijpelijk.
De stof is soms erg taai en doorzettingsvermogen is vereist.

Ik ervoer dat ook zo. Het was soms hard werken om de gedachtekronkels van de verteller te kunnen volgen. En eerlijk gezegd: ik heb niet alles begrepen, je moet best een behoorlijke kennis hebben van filosofie om een en ander op waarde te schatten. En soms schoot die van mij tekort. Het is  niet anders.
Enkele malen heb ik mij ook afgevraagd of ik wel verder wilde, heb het met een diepe zucht even aan de kant gelegd. Om een paar uur later toch weer verder te gaan, het laat niet los blijkbaar.

Het harde werken is beloond, de voldoening is groot, maar nu. Ik heb de afgelopen jaren weinig tijd aan filosofische werken besteed en voel dat nu toch als een gemis. Het is soms heerlijk om die grijze massa aan het werk te zetten op een ander niveau dan het dagelijkse werk. Lastig, misschien dat ik maar weer eens opnieuw begin aan Bertrand Russell, even wat basisbeginselen opfrissen.

Er zijn mensen die het meerdere keren hebben gelezen en van plan zijn het boek gewoon nog een keer te lezen. Wat vaak van Ulysses wordt gezegd (één keer lezen is niet genoeg) gaat ook op voor Zen en de kunst van het motoronderhoud. Het is een boek dat het waard is om meerdere keren te lezen.
Misschien onderneem ik die reis op zoek naar Phaedrus ook nog een keer. Het is net als met sommige bergtoppen: als je eenmaal boven bent geweest wil je vaker naar boven, genieten van de tocht, van het uitzicht, van de voldoening. Ook al is het onderweg soms best zwaar.

Nu nog de recensie, die volgt binnenkort, daar  moet ik even voor gaan zitten.

 

Share

2 gedachten over “Indrukken van Zen en de kunst van het motoronderhoud”

  1. Ik wacht met spanning af. Deze introductie was al voldoende om ‘m ter hand te nemen. Het mag geen verbazing wekken dat die hier al jaren staat onder het motto: “ooit zal ik die eens gaan lezen.”

Geef een reactie