Invocatie – Jürgen Snoeren

Invocatie Boek omslag Invocatie
Jürgen Snoeren
Fantasy
Luitingh Sijthoff
2016
Paperback
592

 

Invocatie is het eerste deel van het fantasy-tweeluik De Demon van Felswyck van auteur Jürgen Snoeren.

In de straten van Felswyck is er geen dief zo bedreven als Feri. Maar als ze op een avond met haar metgezellen in een laboratorium inbreekt, laat haar zorgvuldige voorbereiding haar helaas in de steek. De eigenaar van het laboratorium, de waanzinnige Kephris, keert eerder terug dan gepland.
Feri weet ternauwernood te ontsnappen aan de man, maar niet voordat ze getuige is van iets vreselijks: Kephris roept een demon op van pure kraft. Een wezen dat nu de levens van iedereen in Felswyck én de Westelijke Territoria bedreigt.
Kort daarna wordt Feri opgepakt door de mannen van de stamheer en gedwongen Kephris op te sporen. Hij is de enige die de demon weer ongedaan kan maken. Maar dan breekt een burgeroorlog uit en lijkt alle hoop verloren Kephris ooit te vinden.


Complex verhaal met te weinig focus

Jürgen Snoeren is voor insiders geen onbekende. Hij is redacteur geweest, uitgever en heeft een belangrijke rol gespeeld bij de verdere ontwikkeling van fantasy, vooral  in Nederland. Nu  zijn debuut Invocatie, het eerste deel van een tweeluik, is uitgebracht mag hij zich ook auteur noemen.

Invocatie speelt zich af in een wereld die Middeleeuwse trekjes heeft. Het boek begint met een aantal kaarten, van een gebied dat Fels heet en alleszins lijkt op Groot-Brittannië. De belangrijkste stad is Felswijck, en dat ligt ongeveer op de plaats waar Londen ligt. Belagers van Felswijck zijn vooral de clans uit het noorden. Na de kaarten worden de belangrijkste personages beschreven, gevolgd door de belangrijkste bevolkingsgroepen.

De belangrijkste hoofdpersoon is Feri, een kleine vrouw met grote talenten. Geen gebouw is haar te hoog of ze kan het beklimmen, sloten kunnen haar niet tegenhouden en zij beschikt over een belangrijke gave. Het is een bijzondere vaardigheid die uitermate goed van pas komt in een periode dat de wereld uit balans aan het raken is. Door haar talent krijgt zij een opdracht waarvoor zij in een laboratorium moet inbreken. Dat gaat bijna mis. Het vege lijf weet zij nog wel te redden maar zij komt er niet zonder kleerscheuren vanaf.

Het ergste is dat Feri heeft gezien dat er een demon van ongekende kracht is opgeroepen. De dreiging die daarvan uitgaat is ongekend, maar misschien is het ergste nog wel dat niemand weet wat de bedoeling is. En dat kunnen de leiders er niet bij hebben. Zij hebben de handen meer dan vol aan onder andere dreigende oorlogen, verstoord rakende handelsrelaties en interne strubbelingen.

Invocatie komt rustig op gang. Met zekere hand, in een zeer verzorgde stijl, leidt de auteur je het verhaal binnen en laat je kennismaken met de belangrijkste personages. Dat is zeer gewenst want Felswijck is een gecompliceerde wereld waarin veel en van alles gebeurt en waarin de onderlinge, vriendschappelijke en vijandige, relaties niet makkelijk duidelijk worden. Er gebeurt misschien wel teveel, het valt niet mee om de kluwen van gebeurtenissen te ontwarren. Dat Invocatie vanuit telkens wisselende perspectieven wordt verteld maakt dat er niet makkelijker op.

In het verhaal komen veel personages aan bod. Snoeren neemt in het algemeen ruimschoots de tijd om de uiterlijkheden te beschrijven. Hij overdrijft daarin af en toe, bijvoorbeeld meerdere regels wijden aan een barman die in het verhaal nauwelijks een rol speelt is teveel van het goede. Het zou beter zijn om de randfiguren te laten voor wat ze zijn en meer aandacht te besteden aan het profileren van een kleiner aantal personages die er wel toe doen. Nu is er te weinig aandacht voor hun karaktertrekken en hun denkprocessen. Het gevolg is dat regelmatig moet worden teruggegrepen naar de lijst met namen aan het begin van het boek.

Invocatie is een heel aardig debuut, maar heeft wel te lijden onder een aantal zwakke punten. De auteur heeft veel, misschien wel teveel, in dit boek willen stoppen. Meer focus op een kleiner aantal verhaallijnen zou de voorkeur verdienen. Datzelfde kan gezegd worden van de profilering van de voornaamste personages. De stijl is verzorgd, misschien wel te. Het gevolg is dat de passages met actie, zoals op het strijdtoneel of in bed nogal eens klinisch overkomen. Af en toe iets meer ruwheid en rafelrandjes zou geen kwaad kunnen en zou van Invocatie een gepeperder boek maken.

Invocatie eindigt tamelijk abrupt en laat de lezer met heel veel onbeantwoorde vragen achter. Het is te hopen dat deze in het vervolg beantwoord zullen worden, maar dat is nog even afwachten.

Share

Geef een reactie