De corporate tribe – Danielle Braun en Jitske Kramer

De corporate tribe Boek omslag De corporate tribe
Danielle Braun en Jitske Kramer
Non-fictie
Vakmedianet
April 2015
Hardcover
339

 

Managementboek van het Jaar 2016! 'Niets heeft mij als schrijver en journalist meer geholpen dan mijn studie antropologie. Ik kan geen gebied bedenken dat niet baat zou hebben bij inzichten uit de antropologie. Dat Braun & Kramer die inzichten toegankelijk maken voor organisaties en hun leiders is hoognodig.' (Joris Luyendijk) Over organisatiecultuur wordt veel geschreven, gezucht en gesproken. Cultuur is van oudsher het aandachtsgebied van antropologen. De corporate antropologie kijkt met dezelfde verwonderde blik naar organisaties, boardrooms en leiders zoals antropologen dat naar tribale samenlevingen doen. Lezers van dit boek worden meegenomen op een reis langs verre vreemde volkeren. Om vervolgens met een andere, nieuwe blik te kijken naar de eigen organisatie. In zo'n dertig meeslepende verhalen wordt een andere blik op organiseren en organisaties gegeven. Exotisch, maar met praktisch toepasbare denkwijzen, tips en verandermodellen. Door het lezen raak je prettig in de war én goed toegerust met een antropologische blik en een gereedschapskist om met de eigen organisatiecultuur of die van klanten aan de slag te gaan. Danielle Braun en Jitske Kramer zijn corporate antropoloog. Zij beschouwen organisaties als tribes, structuren als verwantschapssystemen, leiders als chiefs, visie documenten als totempalen. De auteurs gaan op zoek naar de onderstroom van organisaties, de bezieling, de mogelijkheden voor natuurlijke transitie en de soms bizarre rituelen die maken dat samenwerken, leiden en veranderen lastig, maar zeker niet onmogelijk is. Wie dit boek leest, wordt een beetje antropoloog en kijkt nooit meer hetzelfde naar organisaties. 'De Corporate Tribe' is een boek voor leiders, consultants, trainers, coaches, veranderaars die de geëigende modellen en scans voor cultuurverandering voorbij zijn. Die willen werken met de onderstroom van organisaties. Die voeding zoeken voor leiderschap en verandering in een nieuwe tijd. Die anders willen organiseren. De antropologische verhalen in dit boek geven inzicht en praktische tools en modellen voor organiseren, veranderen en leiden van organisaties. We kijken de kunst af bij verre vreemde volken. Omdat we al lang weten hoe we moeten organiseren. We zijn het soms alleen even vergeten.


Weer een vooroordeel om zeep
Laat ik maar eens met een bekentenis beginnen. Ik heb soms last van vooroordelen. Antropologen waren toch altijd van die types met geitenwollen sokken en gebreide truien, liefhebbers van linzen en worteltaartjes? Tikje zweverig wellicht. In Satin Island wordt in ieder geval het beeld bevestigd middels een hoofdpersoon die niet in staat is tot concrete acties. Maar er is ook ene Joris Luyendijk, die qua uiterlijk en vlotte babbel nauwelijks te onderscheiden is van de door hem beschreven bankiers, maar die over hen wel een zeer concreet en heel goed boek heeft geschreven.
Wat kan je verwachten van De corporate tribe, een boek over corporate antropologie, door Danielle Braun en Jitske Kramer, twee dames die hun sporen in dit vak hebben verdiend?  

Zonder enige terughoudendheid: het is geweldig, een genot om door te bladeren, verrijkend om te lezen, kortom het vooroordeel kan definitief de prullenbak in.
Het is al een klein feestje om het boek te bekijken. Het is mooi vormgegeven met een bijna luxueuze uitstraling en het is voorzien van prachtige illustraties die naadloos op de tekst aansluiten.

Inhoudelijk is het evenzeer genieten. De corporate tribe bestaat uit drie delen die organisatiecultuur als gemene deler hebben. In het eerste deel beschrijven de dames wat organisatiecultuur is en hoe antropologen daar tegenaan kijken. Deel twee gaat over relaties, binnen groepen, met leiders, met buitenstaanders, klanten en met wat meer abstracte zaken als tijd, ruimte en kosmos.
Het slotdeel gaat over cultuurtransities, vijf stadia worden belicht. Het begint met het ontstaan van organisatiecultuur (cultuurcreatie) en eindigt via logische stappen met culturele transformatie. Als metafoor gebruiken de auteurs de totempaal die in alle stadia een rol speelt.

Uit alles blijkt dat ze kunnen putten uit een rijke ervaring. Zij hebben onder andere veldonderzoek gedaan bij landelijke organisaties zoals de politie. Ook exotischer onderzoekswerk zoals naar Oegandese theatergroepen en Afrikaanse bezetenheidsreligies zorgen voor een goedgevulde schatkist aan ervaringen waaruit rijkelijk wordt geput.

Dat klinkt goed maar wat is nou het belang van dit alles? Die is niet genoeg op waarde te schatten. Organisaties zijn nogal geneigd om aan navelstaren te doen. We hebben het altijd zo gedaan en dan is het toch goed? Veranderen doen we niet aan, dat vinden we allemaal heel eng. Tot daar (voor buitenstaanders trouwens vaak niet eens zo heel erg) “ineens” die spreekwoordelijke wal is en het schip geen kant meer uit kan.
Dan is het te laat. Organisaties hebben daar last van, kunnen daaraan kapot gaan. Sturen op alleen cijfers en statistieken is nodig. De blik van een buitenstaander zoals een antropoloog is dat net zozeer. Mensen die in staat zijn om van afstand naar een organisatie te kijken en aan te geven waar het fout dreigt te gaan en hoe processen en culturen soms anders moeten en kunnen en daar ook nog eens uitvoering aan kunnen geven. Mensen die theoretische lessen in praktijk kunnen brengen.

Danielle Braun en Jitske Kramer laten overtuigend zien dat antropologen die rol uitstekend kunnen vervullen. Zij maken hun op ervaring gestoelde inzichten toegankelijk voor organisaties en hun leiders, zo is de terechte constatering van hun vakgenoot Joris Luyendijk op de achterkant van De corporate tribe.

Share

Geef een reactie