Galgenveld – Isa Maron

Galgenveld Boek omslag Galgenveld
De Noordzeemoorden
Isa Maron
Thriller
Mistral
2014
Paperback
320

 

Meedogenloos. Meedogenloos. Zijn nieuwe mantra. Het woord bevalt hem. Meedogenloos. Te lang is hij die lieve jongen geweest. Zijn moeder zei het vroeger zo godvergeten vaak dat hij dacht dat het wel waar moest zijn. 'Het is zo'n lieve jongen.' Niet meer. Nooit meer. Op een mistige zondagochtend, op het stilste uur van de beginnende dag, koerst de veerpont van Amsterdam CS naar Noord recht op een lijk af. Aan een van de hoge lantaarnpalen aan de kade bungelt het lichaam van een man, zijn gezicht gruwelijk vertrokken, zijn broek op zijn enkels.

Kyra - die een obsessie voor crime heeft - springt meteen op haar scooter, scheurt langs het Noordhollands Kanaal en komt tegelijk met de politie aan bij het IJ. Hevig geïnteresseerd in de live moord, wat er op een PD allemaal gebeurt, hoe de politie zich gedraagt en wat de eerste stappen in het onderzoek zijn, laat Kyra zich niet zomaar wegsturen. Ze krijgt woorden met Maud Mertens, de verantwoordelijke rechercheur. Op dat moment draait de wind het lichaam een beetje, en stelt Kyra verbaasd vast dat ze de man kent. Het is Marc Gaullier, de populaire docent kunst van haar school.


Tegenvaller.

Galgenveld, het eerste deel van het vierluik De Noordzeemoorden van Isa Maron is met veel tromgeroffel in de markt gezet. Een promotiecampagne die zijn weerga in Nederland nauwelijks kent heeft ertoe geleid dat velen Galgenveld inmiddels hebben gelezen. Veel positieve recensies maar toch ook wel wat minder enthousiaste beoordelingen vielen deze thriller ten deel.

Een lijk bungelt aan een lantaarnpaal. Kyra Slagter krijgt een tip en is als één van de eersten ter plekke. Ze herkent de dode; het is een docent van haar. Je zou mogen verwachten dat de politie haar voor zou zijn, een lijk op zo’n openbare plek zou normaal gesproken meteen alle alarmbellen doen afgaan. Het gaat zodoende met de geloofwaardigheid meteen al mis en daar komt in de rest van Galgenveld nauwelijks verandering in.
Kyra is gefascineerd door criminologie en wil koste wat het kost hiervan haar werk maken. Ze ziet haar kans schoon om in deze zaak de politie voor de voeten te lopen. Dat zint rechercheur Maud Mertens allerminst maar deze slaagt er niet in om Kyra zich afzijdig te laten houden.
Sterker: Kyra slaagt erin om het onderzoek naar de dader en de motieven eerder af te ronden dan de professionals.
Let wel: Kyra is een 19-jarige scholiere zonder enige ervaring in dat werk, haar vermeende kennis over criminaliteit berust op boekenwijsheid. Het is daardoor een bijzonder ongeloofwaardig plot.

Kyra is een fenomeen in die zin dat zij wel minstens 48 uur in een dag lijkt te kunnen stoppen. Zij zit midden in de examenperiode, zij heeft de tijd gevonden om als autodidact in forensische techniek in staat te zijn om de recherche af te troeven, ze is model geweest, zij heeft alle tijd om sociale contacten te onderhouden, haar rijbewijs heeft ze tussen de bedrijven door ook al gehaald, ze wandelt geregeld uren met de hond van buren en zo nog wat activiteiten. Het is wel wat veel voor één persoon. Maar atypisch als zij is toont zij geen enkele interesse in verliefdheden.

Ook de andere personages in Galgenveld zijn opvallend. Rechercheur Maud Mertens is verbaasd dat de dode niet om 11.00 uur op zijn afspraak in België is verschenen terwijl zij toen al wist dat hij al enkele uren aan de lantaarnpaal had gebungeld. Zij heeft nogal last van tunnelvisie. Door een opmerking van Kyra gaat het onderzoek een bepaalde richting op waarbij andere mogelijke motieven nauwelijks serieus worden onderzocht.

En Kyra heeft een verdwenen zus. Deze is ooit aangerand, een reden om zich uit te hongeren en haar lichaam af te peigeren. Maar deze zus sloofde zich tegelijkertijd enorm uit om aandacht van mannen te krijgen. Tot zij ineens spoorloos is verdwenen. Tja.

De stijl is ook matig. Galgenveld heeft de toonzetting en het niveau van een spannend jongensboek. Ter illustratie: een lid van een motorbende wordt ondervraagd. Terwijl in het hele boek het taalgebruik min of meer ABN is praat deze persoon plat, alsof nog eens extra moet worden benadrukt wat zijn achtergrond is.

Door enkele aardige passages en opvallend genoeg enkele wel goed geschreven intermezzi is er toch nog wel wat te genieten. Maar het is te weinig. Galgenveld is een tegenvallende thriller.

Geef een reactie