Sint-Psycho – Johan Theorin

Over trouw en trauma’s

Johan Theorin heeft een prachtig kwartet thrillers afgeleverd, de vier seizoenen van Öland*. Deze vier verhalen hebben als grootste gemene deler dat zij zich op hetzelfde eiland afspelen. Sint-Psycho staat los van deze reeks en hoewel er genoeg spanning in zit ben ik toch vooral geneigd om het geen thriller te noemen. Het is wel een verhaal over een obsessieve liefde en onverwerkte trauma’s.

Lees verderSint-Psycho – Johan Theorin

Woensdagkind – Peter Robinson

Positieve uitschieter

De boeken van Peter Robinson met DCI Alan Banks in de hoofdrol hebben een aantal dingen met elkaar gemeen. Ze hebben een rustig tempo, er is uitgebreid aandacht voor het traditionele speurderswerk en ze zijn degelijk en prettig leesbaar. Dit is allemaal ook van toepassing op Woensdagkind, deel zes. Maar deze is wel de beste in de reeks tot zover.

Lees verderWoensdagkind – Peter Robinson

De sirene – Val McDermid

Behoudende start van reeks

Vaak begint een nieuwe reeks thrillers nogal voorspelbaar. Het begint met de introductie van de hoofdrolspeler(s), de setting voelt nog onwennig en vaak bekruipt je het gevoel dat de auteur zelf ook nog moet wennen. Het gevolg is dat de lezer aan het begin relatief veel nieuws over zich heen krijgt en dat de opbouw in volgende delen wat rustiger is. Dit geldt ook voor het eerste deel van de reeks van Val McDermid met Carol Jordan en Tony Hill in de hoofdrol, getiteld De sirene.

Lees verderDe sirene – Val McDermid

De gestolen twaalfuurtjes – Andrea Camilleri

De gestolen twaalfuurtjes door Andrea CamilleriCamilleri is geweldig op dreef

Het derde deel in de reeks met Commissaris Montalbano heeft De gestolen twaalfuurtjes als titel. Het doet vermoeden dat het om een futiele misdaad gaat, en dat terwijl er op Sicilië wel wat andere zaken zijn om aan te pakken. Dat is schijn. In een moordzaak die op dood spoor lijkt te zitten markeert dat het kantelpunt waarna het onderzoek weer op gang komt. Het is typerend voor de bijzondere speurder Montalbano dat hij, en hij alleen, dit ziet.

Lees verderDe gestolen twaalfuurtjes – Andrea Camilleri

Watergraf – Simon Beckett

Degelijk vakwerk met een maar

De eerste vier delen in de reeks met forensisch onderzoeker David Hunter in de hoofdrol volgden kort op elkaar. Op het vijfde deel moesten de liefhebbers langer wachten, zes jaar maar liefst. Simon Beckett blijkt het vak niet verleerd te zijn. Watergraf is een typische Beckett met een hoofdpersoon die meteen weer vertrouwd overkomt.

Lees verderWatergraf – Simon Beckett

Hypnose – Lars Kepler

Voortijdig gestopt. Waarom??

In de tijd dat ik nog recenseerde voor een online platform (wat ik overigens met heel veel plezier heb gedaan, maar dat terzijde) kwam ik af en toe in aanraking met een heel matig boek. Ik heb ook twee keer met enkele anderen een longlist doorgeworsteld waaruit een shortlist moest worden samengesteld; leuke en interessante ervaringen, maar ook dan kom je geregeld matige tot slechte boeken tegen.
Daar worstel je je dan maar doorheen, het kost hooguit tijd en af en toe wat ergernis en soms is het ook gewoon om te lachen. Maar als ik “vrijwillig” een boek lees weet ik ongeveer wel wat ik kan verwachten. Dan kan het nog steeds tegenvallen, geen probleem, maar als het echt slecht is stop ermee. Dat overkomt mij zelden, maar nu heb ik zo’n geval.

Lees verderHypnose – Lars Kepler

Geest & Beest – Marianne Vogel

Geest & beest van Marianne VogelInteressante cover en bijzondere opdracht

De voorkant van Geest & Beest ziet er veelbelovend uit. Op de voorgrond beelden van Goethe en Schiller, op de achtergrond de toegangspoort van Buchenwald. De twee schrijvers woonden een tijdlang gelijktijdig in Weimar, het voormalige concentratiekamp ligt daar om de hoek. Beide plekken spelen een rol in Geest & Beest, de vierde Berlijnse thriller van Marianne Vogel. Het vaste speurdersduo in deze reeks zijn Sofie Bank en Frits Arends, die ook buiten het werk partners zijn.

Lees verderGeest & Beest – Marianne Vogel

Grafheuvel – Johan Theorin

Van oude mensen en dingen die nooit voorbij gaan

Johan Theorin heeft vier boeken geschreven die zich op het Zweedse eiland Öland (zie link) afspelen, elk jaargetijde heeft zijn eigen aflevering. De voorgaande delen, Schemeruur, Nachtstorm en Steenbloed bevielen uitstekend. Het laatste deel, Grafheuvel speelt zich in de zomer af en doet zeker niet onder voor de voorgaande delen.

Lees verderGrafheuvel – Johan Theorin

Amsterdam – Stockholm – Arne Dahl

Amsterdam - Stockholm van Arne DahlDegelijk vakwerk

 Eén van de kenmerken van de boeken van Arne Dahl is deze een constant niveau hebben. Sterke en goed uitgewerkte plots, aansprekende personages, degelijke schrijfstijl. Hij verrast nooit in negatieve zin, zijn ondergrens ligt hoog, sommige boeken steken er wel bovenuit. Deel drie van de Opcop reeks, Amsterdam – Stockholm, heeft het gebruikelijke niveau van de meeste van zijn boeken: goed, maar niet uitzonderlijk.

 

Lees verderAmsterdam – Stockholm – Arne Dahl

Steenbloed – Johan Theorin

Steenbloed van Johan TheorinGoed, maar met een paar kanttekeningen

De eerste twee delen in de reeks De vier seizoenen van Johan Theorin die zich op het Zweedse eiland Öland afspeelt waren bijzonder goed. Schemeruur en Nachtstorm zijn thrillers die helemaal af zijn, met goed uitgewerkte plots en mooie sfeertekeningen. Het is altijd weer spannend of een auteur dat hoge niveau weet vast te houden. Steenbloed is het derde deel in deze reeks, waarvan de delen los van elkaar kunnen worden gelezen.

Lees verderSteenbloed – Johan Theorin

Spring naar toolbar