Two nights – Kathy Reichs

Two nights Boek omslag Two nights
Kathy Reichs
Thriller
William Heinemann
2017
Paperback
318


Weinig geslaagd uitstapje

Kathy Reichs heeft al een flink aantal thrillers geschreven met Temperance Brennan in de hoofdrol. Haar nieuwste boek, Two nights is een losstaand verhaal met een heel ander soort hoofdpersoon. Een incidenteel uitstapje?

Sunday Night is de bijzondere naam van deze heldin die de vaardigheden bezit van een supervrouw. Door een slecht afgelopen actie tijdens haar werk kreeg zij de keuze tussen een bureaufunctie of ontslag. Zij nam ontslag en zij heeft zich teruggetrokken op een eenzame plek waar zij spaarzame contacten heeft met de buitenwereld. Toch weet een rijke vrouw haar te vinden via één van deze contacten. De vrouw vertelt haar het verhaal van een familielid dat een aanslag heeft overleefd doch sindsdien, een jaar geleden, spoorloos is. Recentelijk is er geld opgenomen van de bankrekening van de verdwenen persoon. Mogelijk leeft zij nog.

Sunday krijgt het verzoek om al haar niet geringe kwaliteiten in te zetten om deze vrouw op te sporen. Zij laat zich overhalen, mede door de enorme financiële vergoeding die haar in het vooruitzicht wordt gesteld. Er volgt een zoektocht die kriskras door Amerika gaat en die haar uiteindelijk op het spoor zet van een bijzondere samenzwering van een groep fanatici die uit is op geweld.

Het gegeven van Two nights is heel aardig, de uitwerking laat echter veel te wensen over. De zoektocht verricht zij aanvankelijk alleen maar zij stuit op grote weerstand en zij raakt in groot gevaar. Vervolgens wordt zij geholpen door haar broer, Gus. Mede daarop is de titel gebaseerd, Gus en Sunday Night als moderne kuifjes op jacht naar de schat. Het verhaal wordt in hoog tempo verteld, veel communicatie en weinig denkwerk.

De plot bevat behoorlijk veel clichés en is vrij dun. Door veel overbodige toevoegingen en uitweidingen aan het verhaal toe te voegen is Kathy Reichs erin geslaagd om veel onnodige lucht te pompen in een verhaal dat makkelijk een stuk compacter had kunnen zijn. En eigenlijk ook had moeten zijn, het is niet gelukt om Two nights te voorzien van voldoende spanning. Het verhaal kakt te vaak in.
Deze zwakten heeft de auteur willen compenseren door het taalgebruik en de manier van communiceren van de hoofdpersonen, met name van Sunday. Sarcasme, spierballentaal en wisecracks wisselen elkaar in hoog tempo af, soms goed geslaagd, maar op den duur oogt het vooral als een truc om de aandacht gevangen te houden.

Een ander minpunt betreft de wijze waarop de hoofdpersonen worden uitgewerkt. Of beter, niet worden uitgewerkt. De meesten zijn alleen maar herkenbaar aan hun namen, karaktertrekken of bijvoorbeeld fysieke kenmerken worden nauwelijks genoemd. Zelfs de hoofdpersoon blijft een grotendeels onbeschreven blad, terwijl er voldoende mogelijkheden zijn om daar veel meer mee te doen. Enige affectie met welke persoon dan ook is er niet.

Het is spijtig te zien dat Kathy Reichs deze weg op is gegaan. Het is moedig om een anders soort boek te willen schrijven, maar dit is het soort verhaal dat niet mijn kopje thee is. Ik ben beter van haar gewend.

Share

Geef een reactie