De spiegelingen – Erwin Mortier

De spiegelingen
Erwin Mortier
Roman
De Bezige Bij
2014
Hardcover
303
9789023477914

 

Doffe spiegel

De spiegelingen van Erwin Mortier is onmiskenbaar een boek dat verband houdt met zijn enorme succesroman Godenslaap. De titel verwijst daar ook enigszins naar, hoewel dat niet heel goed uit de verf komt. Hoofdpersoon is Edgard Demont, broer van Hélène die in Godenslaap als bejaarde vrouw terugblikt op haar leven met de Eerste Wereldoorlog als vertrekpunt. Edgard doet min of meer hetzelfde met zijn leven.

Het lege leven van een beschadigd man

In die oorlog is hij gewond geraakt. In korte fragmenten blikt hij terug op zijn leven. De homoseksuele Edgard probeert de leegte in zijn bestaan te vullen met relaties met mannen die meer een seksuele dan een emotionele basis hebben. Veel liefde is er niet, wel veel seks en dat is vooral wat blijft hangen. De spiegelingen is een erg fysiek boek waarin mannenlichamen en alles wat Edgard daarmee in en buiten het bed uitspookt tot in detail wordt beschreven. De relaties duren op zijn hoogst een paar jaar, de beschadigde Edgard lijkt niet in staat tot een levenslange band.

Eén van de mannen met wie hij het bed deelt is Matthew, de man van Hélène, een hetero die af en toe zijn heil bij Edgard zoekt. Er zijn er meer. Paul is een andere geliefde, tot het einde van die oorlog. Hij trouwt, krijgt kinderen. Hij is de persoon aan wie Edgard aan het slot een gevoelige brief schrijft. Pierre is een andere, ook ontmoet in die oorlog. Hij is misschien wel de meest constante factor in het leven van Edgard, als huisknecht en voor lichamelijk vertier. Er zijn nog allerlei anderen die korter of langer zijn pad hebben gekruist.

Dat is het wel zo’n beetje. Alle lichamelijkheid maskeert existentiële leegte, angst om te leven, angst voor de ouderdom, af en toe ook afkeer van zijn gehavende en gedeeltelijk gevoelloze lichaam.

Krampachtige mooischrijverij verhult leegte

Erwin Mortier wordt geroemd om zijn stilistisch meesterschap. Ook in De spiegelingen gaat hij  taalkundig helemaal los. Dat levert geregeld mooie zinnen op, maar helaas ook (te) vaak gekunstelde en soms komt het niet voorbij het niveau van kitsch en clichés. Het is geforceerd, te nadrukkelijk, soms krampachtig en zorgt voor een overdosis. Steeds maar meer van hetzelfde levert een steeds minder bevredigend resultaat.

De spiegelingen haalt niet het niveau van Godenslaap. Je moet boeken niet met elkaar vergelijken maar in dit geval roept Mortier dit over zichzelf af. Het gaat deels over dezelfde, aan elkaar verwante, personen en beide boeken hebben eenzelfde vertrekpunt. Dit boek is krampachtiger, minder coherent en minder goed geschreven. Waar de taal in Godenslaap versterkend werkte lijkt het in De spiegelingen vooral bedoeld om de leegte te maskeren. De leegte in het verhaal is vergelijkbaar met de leegte in het leven van de hoofdpersoon.

4 gedachten over “De spiegelingen – Erwin Mortier”

  1. Jammer zeg. Godenslaap heb ik niet gelezen, maar ik vond ‘Gestameld liedboek’ erg mooi. Ik ben ook wel benieuwd naar ‘De onbevlekte’ dat nu de shortlist van de Libris Literatuurprijs heeft gehaald.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: