Inham – Cynan Jones

Inham Boek omslag Inham
Cynan Jones
Roman
Koppernik
2016
Paperback
102
Jona Hoek

 

Op zee, in een plotselinge storm, wordt een man door de bliksem getroffen. Wanneer hij bijkomt, gewond en ronddrijvend in zijn kajak, is zijn herinnering aan wie hij is en hoe hij daar beland is zo goed als verdwenen. Hij moet zich schrap zetten tegen de pijn en op zijn instincten vertrouwen om terug naar de kust te komen, en naar de vrouw van wie hij alleen vaag vermoedt dat ze op hem wacht.
Inham is een pijnlijk emotioneel portret van een man die verwikkeld is in een ongelijke strijd met de natuurkrachten; een krachtige nieuw boek van een van de karakteristiekste stemmen in de hedendaagse literatuur.


Donker en dreigend als naderend onweer

De kleine uitgeverij Koppernik komt de eer toe het werk van Cynan Jones in vertaling uit te brengen. Inham is het tweede boek dat van deze Welshman in Nederland is verschenen. Het regende inmiddels lovende recensies en dat maakt wel bijzonder nieuwsgierig. Om maar eens met de conclusie te beginnen: het is meer dan terecht!

Hypnotiserend. Dat is één van de typeringen die Inham heeft gekregen. Als je aan een boek begint, eraan vastgeklonken blijft tot het einde en de kleine wijzer van de klok ongemerkt van zeven naar acht is gegaan kun je wel stellen dat die aanduiding de lading dekt. Het dunne werk, qua omvang niet meer dan een novelle, houdt de aandacht gevangen tot ver na de eerste lezing.

Een man op zee. In een kajak, met aan boord de urn met de as van zijn vader. Hij is te ver van de kust af om een naderende onweersbui voor te blijven en veilig terug te keren. Een tijd later komt hij bij bewustzijn zonder dat hij meteen kan duiden wat er is gebeurd. Instinctief gaat hij aan de slag om het vege lijf te redden. Langzaam komen er flarden van herinneringen terug, een kind, een vrouw.
Hij maakt de inventaris op van wat hij in de boot aantreft. Dat is niet veel. Wat hij niet toevoegt is beklemmend, geeft zijn situatie goed weer.

“”Hij voegt niet toe: één man. Een van twee armen. Vier van tien vingers. Geen peddel. Geen zaklamp. Eén niet werkende telefoon.

De zon gaat prachtig onder.

De man probeert zich in leven te houden met het kleine beetje dat er nog wel is. Zijn lichamelijke schade probeert hij zo veel mogelijk te beperken. Peddelend met een koekenpan probeert hij de kust te bereiken. Te overleven in deze uitzichtloze situatie. Te redden wat er te redden valt.

Inham is een verhaal dat na lezing nog veel te raden overlaat. De veelal korte alinea’s worden onderbroken door symbolische witregels. Vul als lezer de gaten maar op, ruimte genoeg. De stijl is krachtig, hypnotiserend zoals gezegd, zijn taalgebruik superieur.

Cynan Jones maakt slim gebruik van verteltechnieken. Enkele subtiele veranderingen van perspectief, afwisseling van verleden en tegenwoordige tijd, gebruik van symboliek en enkele repeterende elementen zorgen enerzijds voor meer stukjes van de puzzel, anderzijds voor meer raadsels.

Inham is een boek waarvan één enkele leesbeurt niet volstaat. Het is dun genoeg om het achter elkaar uit te lezen, doch de inhoud nodigt uit, noopt haast, tot (gedeeltelijk) herlezen. Zo’n boek dat je eigenlijk altijd wel bij je kunt hebben om de stille momenten, wachttijden, mee te vullen, even genieten van enkele pagina’s. Een boek met veel meer inhoud dan de circa honderd pagina’s doen vermoeden.

Geef een reactie