Spring naar toolbar

Voor als ik er niet meer ben – Rebecca Ley

Voor als ik er niet meer ben
Rebecca Ley
Roman
Nieuw Amsterdam
2020
Paperback
319
Ineke Lenting
9789046827369

 

Over de doden niets dan goeds?

Je hebt mensen die denken dat zij onmisbaar zijn. In emotioneel opzicht is dat in de meeste gevallen zeker waar en begrijpelijk. In praktische zin kan dat anders liggen. Natuurlijk komt het leven van een harmonieus gezin op zijn kop te staan als moeder overlijdt, maar om nou een handleiding achter te laten voor de achterblijvende echtgenoot gaat misschien wel wat ver. Toch is dat wat de hoofdpersoon heeft gedaan in de debuutroman van Rebecca Ley, Voor als ik er niet meer ben.

Toen, Nu en Handleiding

Het boek bestaat uit 53 hoofdstukken. Die met de titel Toen gaan over het verleden en dat begint met hoe de hoofdpersonen, Paul en Sylvia, elkaar hebben leren kennen. In korte hoofdstukken wordt teruggeblikt op belangrijke momenten in hun gezamenlijke leven.
Dan zijn er hoofdstukken die Nu heten. Sylvia is overleden en Paul is alleen met hun twee kinderen, Megan en Jude. Niet geheel verrassend gaat dat bepaald niet altijd van een leien dakje.

Blijkbaar had Sylvia dat voorzien. Het kan geen verrassing zijn. Als zo’n belangrijke schakel wegvalt dan wordt het leven nu eenmaal een stuk lastiger voor de nabestaanden. Sylvia heeft een handleiding achtergelaten voor Paul waarin zij tot in de kleinste details heeft vastgelegd wat hij in welke gevallen moet doen, waar hij wat kan vinden, de (on)hebbelijkheden van de kinderen, hoe zij denkt over de vrouwen die zij gezamenlijk kennen en wie daarvan potentiële kandidaten zijn ter vervanging van Sylvia, en ga zo maar door.

In eerste instantie overheerst het gevoel van medeleven. Het is niet niks als iemand op 38-jarige leeftijd de diagnose terminale kanker krijgt en kort daarop overlijdt. Dat begint gaandeweg langzaam maar zeker te kantelen. De handleiding lijkt met de beste bedoelingen te zijn geschreven maar hoe verder je komt hoe meer het gaat tegenstaan. Het krijgt op den duur iets hoogmoedigs, alsof zij van zichzelf vindt dat ze onmisbaar is. Het is ook neerbuigend, alsof ze geen vertrouwen heeft in de zelfredzaamheid van haar echtgenoot, toch bepaald geen domme en onkundige man, deze dierenarts.

Medeleven slaat om in afkeer

Naarmate het verhaal vordert krijg je ook meer inzicht in de persoon Sylvia. Dat wordt er niet beter op. Sylvia is nogal dramatisch aangelegd. Ze heeft een serieus alcoholprobleem en een eetstoornis. Ook de verstoorde relatie met haar zus en zwager komt in een heel ander daglicht te staan.

Uiteindelijk komt het met Paul en de kinderen allemaal goed. Je zou het een hoopgevend slot kunnen noemen, maar je kan met evenveel recht van spreken zeggen dat het goedkoop effectbejag is.
In aanmerking nemende dat het een debuutroman is zit Voor als ik er niet meer ben aardig in elkaar en leest het vlot. Stilistisch is er weinig op aan te merken, maar het is wel emotioneel nogal vlak en de meeste personen blijven nogal kleurloos.

Alleen het beeld dat je als lezer van Sylvia hebt maakt nogal wat ontwikkeling door. Terwijl je aanvankelijk meeleeft met de terminaal zieke begint dat langzaam maar zeker te veranderen in een gevoel van afkeer van deze aanstellerige dramaqueen die over haar graf heen regeert. Als dat de bedoeling is geweest van de auteur dan is zij daar uitstekend in geslaagd.

1+

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: