Gijsbert Japicxprijs

  
2017Eppie Dam, Fallend ljocht
2015Koos Tiemersma: Einum (roman)
2013Jacobus Q. Smink: Sondelfal (bundel)
2011Durk van der Ploeg: gehele oeuvre
2009Anne Feddema: Reidhintsje op ’e Styx (poëzie)
2007Josse de Haan: gehele oeuvre
2005Abe de Vries: In waarm wek altyd (poëzie)
2003Willem Tjerkstra: Ridder fan Snits (roman)
2001Tsjêbbe Hettinga: Fan oer see en fierder (dichtbundel)
1999Piter Boersma: It libben sels (roman)
1997Trinus Riemersma: De reade bwarre (roman)
1995Steven H.P. de Jong: De Wuttelhaven del (roman)
1993Anne Wadman: gehele oeuvre
1991Tiny Mulder: gehele oeuvre
1989Sjoerd van der Schaaf: De bijekening (roman)
1987Reinder Rienk van der Leest: Kunst en fleanwurk (dichtbundel)
1985Ypk fan der Fear: gehele oeuvre
1983Jan Wybenga: Lyts Frysk deadeboek (dichtbundel)
1981Rink van der Velde: gehele oeuvre
1979Willem Abma: De âlde en de leave hear: as lead om âld izer, Op libben en dea en Mosken en goaden (dichtbundels)
1977Paulus Akkerman: It roer út hannen (roman), Foar de lins/Dat sadwaende (essays)
1975niet toegekend
1973Trinus Riemersma: Fabryk (roman)
1971Jan Wybenga: Barakkekamp (dichtbundel)
1969Jo Smit: Bisten en boargers (verhalenbundel)
1967Marten Sikkema: gehele oeuvre
1965Eeltsje Boates Folkertsma (geweigerd): Eachweiding (essays)
1963Douwe Tamminga: Balladen (dichtbundel)
1961Ulbe van Houten: De hillige histoarje (bijbelverhalen, De sûnde fan Haitze Holwerda (roman)
1959Rixt: De gouden rider (dichtbundel)
1957Anne Wadman: Kritysk konfoai (essays)
1955Sjoerd Spanninga: Spegelskrift en Núnders (dichtbundels)
1953Ype Poortinga: Elbrich (roman)
1951Fedde Schurer: Simson (bijbels drama), berijmingen van It boek fan 'e psalmen
1949Nyckle Haisma (postuum): Simmer (novelle)
1947Obe Postma: It sil bistean (dichtbundel)

Demonenbloed – Uschi Zietsch

Demonenbloed Boek omslag Demonenbloed
Woudzeekronieken
Uschi Zietsch
Fantasy
Zilverspoor
3 november 2012
Paperback
384
Theo Barkel

 

Rowarn lijkt een gewone jongeman, maar van jongs af aan heeft hij al gewelddadige uitbarstingen. Op een ochtend wordt hij wakker in het woud, met naast zich het lijk van een vreselijk toe-getakelde jonge vrouw.
Al snel beschuldigen de bewoners van de nabij gelegen stad Rowarn van de recente moorden en ze eisen vergelding. Rowarn kan zich echter niet herinneren, dat hij de moord begaan heeft. Op zoek naar antwoorden, ontdekt hij wel dat hij een duister verleden met zich mee draagt.
Als een groep ridders het vredige dal verstoort, op zoek naar rekruten voor de allesomvattende oorlog in de buitenwereld, krijgt Rowarn de kans om als dienaar van hun aanvoerder mee te reizen. Deze charismatische veteraan blijkt al snel ook een duistere, meedogenloze zijde te hebben.
Alle ervaringen op zijn reis stalen de jongeman om zijn zoektocht naar waarheid en wraak voort te zetten. Maar er zijn geheimen die je beter kunt laten rusten, en soms kan de waarheid dodelijk blijken...


Aardige maar clichématige epische fantasy

Het verhaal van een jonge held met bijzondere kwaliteiten die ten strijde trekt tegen een duistere vijand is in de epische fantasy een vaker voorkomende verhaallijn. Af en toe lijkt het thema wel wat uitgemolken te zijn en toch verschijnen er gelukkig nog regelmatig boeken in deze categorie die alleszins de moeite waard zijn.
Dat geldt bijvoorbeeld voor Demonenbloed, het eerste deel van De Woudzeekronieken, van de Duitse auteur Uschi Zietsch. Hoewel haar eerste roman al in 1984 in Duitsland is uitgegeven, en er daarna nog tientallen andere boeken van haar hand zijn verschenen, is zij in het Nederlandse taalgebied nauwelijks bekend. Het zou zomaar kunnen dat daar met het publiceren van deze serie verandering in komt.
“Demonenbloed – Uschi Zietsch” verder lezen

Bezoek Leeszaal Rotterdam West

ma tdl 19112012102351

De stad Rotterdam roept bij mij vaak ambivalente gevoelens op. Mooi aan de stad is natuurlijk het mooiste voetbalstadion van het land, de diversiteit aan musea, de vele bijzondere restaurantjes, het in mijn ogen prachtige nieuwe Centraal Station et cetera. Maar het heeft ook mindere kanten: de hopeloze infrastructuur (Kleinpolderplein, Maastunnel), de vieze lucht, de verouderde Lijnbaan, van de koopgoot vind ik vooral de naam mooi, en natuurlijk het aantal titels dat omgekeerd evenredig is aan de schoonheid van De Kuip.

Maar sinds kort heb ik iets gevonden dat ik aan de lijst met moois kan toevoegen: de Leeszaal Rotterdam West. Voor wie er meer over wil weten, volg deze link http://www.leeszaalrotterdamwest.nl/over-de-leeszaal/

Ik had er weleens van gehoord van vrienden in Duitsland nota bene, en had al een tijdje het voornemen er eens een boekje aan te wagen. Gisteren, 10 oktober 2015, kwam het er dan eindelijk van.
Wat was het een positieve verrassing! Allereerst door de aangename positieve sfeer. De vrijwilligsters beheersten het Nederlands (nog) niet allemaal even goed, maar met wat geduld lukt het heus wel, zij vielen vooral op door hun vrolijkheid en aanstekelijk enthousiasme.
En ook: de jongere, vooral allochtone kinderen, waren daar om te (leren) lezen of gewoon bij elkaar te zijn in een veilige, prettige omgeving en en passant kennis te maken met boeken.

Dat is allemaal leuk meegenomen, doch primair kwam ik daar voor de boeken. En ook dit was verrassend. Een breed en gevarieerd assortiment, boeken in goede tot zeer goede staat, minstens vergelijkbaar met een bibliotheek, en hoe gek het ook klinkt met een aanbod dat mij meer aanspreekt dan dat van de lokale bibliotheek.
Ik ben er onvoorbereid heen gegaan, eerst maar eens kijken of het mij wat te bieden zou hebben. Antwoord een volmondig en hardop JA.

In een half uurtje had ik een grote tas gevuld met:
• Een bundel boeken van Torgny Lindgren. Zo moeilijk aan te komen en daar stond het gewoon.
• Anna, Hanna en Johanna van Marianne Fredriksson
• Meneer Visser’s hellevaart van Vestdijk, in uitstekende staat. Eindelijk kan ik dit boek eens herlezen.
• De dokter en het lichte meisje, eveneens Vestdijk. Een van de (weinige) boeken die ik niet van deze auteur heb gelezen, het kan er nu van komen.
• Het zingen van de tijd van Richard Powers. Ik heb hem, eindelijk!
• Aprilheks van Majgull Axelsson. Ken het alleen maar van horen zeggen, ben benieuwd.
• Kolyma van Tom Rob Smith
• Alexander Dumas, een mooie geïllustreerde versie van De graaf van Monte Christo

Ik ben er zeker van dat met de nodige voorbereiding de “oogst” nog mooier zou kunnen zijn, misschien iets voor een volgende keer, of misschien gewoon snuffelen en verrast worden en een mooie ongezochte vondst doen, ik weet het nog niet, maar dat ik er vaker heen ga staat als een paal boven water.
Maar voorlopig kan ik weer vooruit, al was dat niet het probleem, ik heb nog wel wat boeken liggen om voor Hebban te recenseren, ook leuk!

Ik kan een bezoek aan de leeszaal aan iedere boekenliefhebber aanraden en als je gaat: doe gewoon wat terug en help de leeszaal om de voorraad op peil te houden.

De halfbroer – Lars Saabye Christensen

De halfbroer Boek omslag De halfbroer
Lars Saabye Christensen
Roman
De Geus
1 november 2002
Paperback
731
Paula Stevens

 

Scenarioschrijver Barnum Nilsen bezoekt met zijn vriend en manager Peder het Filmfestival in Berlijn. Terwijl Peder deals probeert te sluiten, geeft Barnum zich in zijn hotel over aan zijn drankzucht. Ontmoetingen met filmproducenten gaat hij liever uit de weg. Het bericht dat zijn verdwenen halfbroer Fred na jaren weer thuis is gekomen, ontketent zijn verteldrang. Een wervelende familiegeschiedenis is het resultaat.


Kroniek van een mislukkeling

Lars Saabye Christensen is een Noorse auteur met een imposant oeuvre bestaande uit romans, novellen, gedichten en toneelwerken. De halfbroer wordt wel beschouwd als zijn magnum opus. Voor dit werk ontving hij in 2002 de Literatuurprijs van de Noordse Raad, een prijs die in de Noordse landen geldt als de belangrijkste na de Nobelprijs.
“De halfbroer – Lars Saabye Christensen” verder lezen

Fantastische recensie Jan!

Mag je trots op zijn, vijf sterren waard! Minstens! Goed gedaan man!

Wat zou je denken als ik mijn eigen voortbrengsels zo zou bejegenen? Rijp voor een inrichting? Tijd voor een witte jas met knopen aan de achterkant? Misschien niet zo extreem maar met pek en veren verdrijven uit het Hebban recensentenparadijs zou misschien wel gepast zijn. Aan mijn gezond verstand zou je ook gaan twijfelen. En terecht.

En toch: er zijn schrijvers die dit doen. In internationaal verband zijn in de afgelopen jaren ten minste twee vermaarde auteurs, R.J. Ellory en Orlando Figes, stevig door de mangel gehaald omdat zij, al dan niet onder pseudoniem, het eigen werk de hemel in prezen en dat van anderen afkraakten. Ongetwijfeld zullen er meer gevallen zijn, zo cynisch ben ik dan ook wel weer.

Gebeurt dat ook in Nederland? Ja, wel degelijk. Zonder al teveel inspanning heb ik in de afgelopen maanden twee schrijvers gezien die hun eigen werk op Hebban met vijf sterren waarderen en een proeflezer die datzelfde doet voor een boek waaraan die persoon heeft bijgedragen. Ik zal zo prudent zijn om geen namen te noemen. Het roept wel de vraag op of dit veel vaker voorkomt, al dan niet in bedekte vorm, en in hoeverre dit fenomeen het sterrenstelsel aantast.

Ik zal eerlijk zijn: het irriteert mij. In hoge mate, ook al is het geen halsmisdrijf. Het helpt dan wel wat om een relativerende tekst tot je te nemen als “You know you are as small as the things you let annoy you ” (Uit een song van de band Cloud Cult). Maar waarom dan toch die ergernis via een blog uiten? Omdat ik ook veel waarde hecht aan een zin van Florence Welch ”It’s hard to dance with a devil on your back, so shake him off”.

Om Cloud Cult maar weer aan te halen: “Some days you give the thanks, some days you give the finger, it’s a complicated creation”. Dat is een keuze waar elke lezer voor staat. Per boek zullen de waarderingen uiteenlopen. Gelukkig maar, smaakverschil moeten we koesteren. Maar het is niet aan de schrijver cum suis om dat te beïnvloeden door sterren uit te delen aan eigen werk. Neem gewoon je publiek serieus, dat kan heus zelf wel een oordeel vellen en loop niet het risico dat je door jezelf de “thanks” te geven “the finger” krijgt van anderen.

Natuurlijk is het logisch dat een schrijver het oordeel in spanning afwacht. Het ego mag gestreeld worden, niks mis mee, en de schoorsteen moet roken, alle begrip voor. Maar om het eventuele leed wat te verzachten: “And if we live by books and we live by hope does that make us targets for gunfire?” (Belle and Sebastian). Welnee. Natuurlijk ga ik ervan uit dat een schrijver zijn hele ziel en zaligheid in een boek legt, maar als het dan onverhoopt niet met gejuich wordt ontvangen dan staat echt geen vuurpeloton klaar.

Over het sterrenstelsel is op Hebban al eerder een zeer interessant, mooi blog geschreven door Hebbanlid Jack Schlimazlnik, met veel goede reacties, zie de link http://www.hebban.nl/blogs/het-is-in-de-sterren-te-lezen. Over sterrenstelsels en hoe waarderingen tot stand komen kun je gelukkig heel verschillend denken blijkt daaruit.

Er zit wel een weeffout in onze (Hebban)sterren (bedankt John Green). Ik ben van mening dat schrijvers cum suis het fatsoen moeten hebben om zich buiten waarderingen te houden. En misschien ligt hier wel een taak voor de Hebbanredactie. Al was het maar om te voorkomen dat een platform als dit het risico loopt minder serieus te worden genomen.

Om af te sluiten: als dit blog niet bij iedereen in de smaak valt, prima, ik hou me dan wel vast aan een tekst van Portugal, the men: “You don’t need sympathy, they got a pill for everything”.